een beetje van dit en een beetje van dat...

Zo, dat is nog eens een pakkende en vooral nietszeggende titel! Nee, dit stukje gaat niet over mijn kookkunsten (die bij vlagen best interessant zijn) maar ik wist gewoon even geen betere titel... Wel is het weer de hoogste tijd voor een berichtje!

Inmiddels heb ik weer een paar lessen RPM gevolgd. Dat doe ik al jaren: het is een soort spinning, oftewel jezelf helemaal in het zweet fietsen op een soort van hometrainer, op muziek waarbij je op de aanwijzingen van een instructeur afwisselend staand, zittend, snel of zwaar fietst. Als je erover nadenkt slaat het eigenlijk nergens op, na drie kwartier ben je helemaal bekaf en ben je nog geen centimeter opgeschoten. Maar het is wel goed voor de conditie en gezellig, ook belangrijk!

Volgt nu een beetje van dit: dit weekend moest ik halverwege de les RPM stoppen, echt niks voor mij maar ik kreeg de trappers niet meer rond. Dacht ik eerst nog aan een hypo (maar natuurlijk lag mijn tester nog thuis op tafel, waarover dadelijk meer), later op de dag werd ik flink verkouden, bleh. Resultaat: Rik heeft uiteindelijk twee dagen bij opa en oma gelogeerd en ik heb alleen maar geslapen, geslapen en nog eens geslapen (en daarna op de bank gelegen). Gelukkig gaat het nu weer iets beter, maar het hypertoon zout gaat met liters (nou ja, bijna) de vernevelaar in.

Dan een beetje van dat: vandaag op controle geweest bij mijn internist. Ai, ik moet vaker mijn bloedsuikers gaan testen. Daar heeft mijn dokter helemaal gelijk in, maar ja... Of ik denk er niet aan, of geen tijd, geen zin, geen puf. En ik geloof oprecht dat ik een overdosis testen heb gehad voor en tijdens mijn zwangerschap. Maar al die tijd heb ik mijn HbA1c wel netjes onder de 7 (een belangrijke streefwaarde) kunnen houden (wat me nu net niet is gelukt). Ik heb een mooi nieuw testgeval nadat mijn oude was vastgelopen, nu maar hopen dat dat helpt!

ijsprinses???

Vandaag en gisteren heb ik geschaatst (nou ja, in mijn geval is het meer: ik kom vooruit en ik val net niet)! Toch lekker, om weer eens op het ijs te staan. Het was alweer twee jaar geleden omdat ik vorig jaar zwanger was en toen geen enkel risico wilde lopen. En ik dacht niet dat ik het ooit nog zou toegeven, maar het was vandaag bijna te warm! Het ijs begon namelijk al behoorlijk zacht te worden. Al met al viel het me best mee na een maand bijna niet gesport te hebben. Op de een of andere manier schiet dat er in december altijd bij in vanwege sneeuw op de weg (en geen zin), kerst (en geen zin), oud en nieuw (en geen zin) of ik ben te moe of ziek (en heb geen zin). Hoog tijd dus om weer aan de slag te gaan, en dan is schaatsen toch een prima begin!

nog steeds een bouwplaats

Zoals mijn vaste lezers (heb ik die al?) misschien al gemerkt hebben, ben ik nog steeds bezig met het aanpassen van mijn blog. Met een kleintje in huis heb ik geen tijd om veel achter de computer te zitten, dus het zal nog wel even duren voordat ik er helemaal tevreden over ben! Vandaag heb ik een stukje toegevoegd over cf.

brrrr!!

Ik ben echt een koukleum. Al vind ik een wit, winters landschap best mooi... voor een dag ofzo! Ik hijg, puf en kuch wat af met die koude lucht. Ook heb ik kapot gesprongen handen en koude voeten. En ik ben moe, moe en nog eens moe (warm blijven kost blijkbaar erg veel energie)! Nog zoiets: vanwege de verbouwing staat onze koelkast tijdelijk in de berging (en daar hebben we geen verwarming). Inmiddels is het in de koelkast warmer dan daarbuiten! Ik denk dat dit toch wel het dieptepunt van deze winter is voor mij! Later lach ik erom, nu nog even niet.

cf en kinderen

Sinds een paar dagen staat er een link naar mijn blog op de site www.cfenkinderen.nl. Een belangrijke site voor allerlei informatie en ervaringsverhalen rondom cf en mogelijkheden en problemen rondom een kinderwens, kinderen krijgen en kinderen hebben. In mijn zwangerschap had ik er zelf nogal moeite mee om meer te weten te komen over cf en in verwachting raken en zijn. Zelfs de ziekenhuizen (hoe ze verder ook hun best deden), konden me niet veel verder helpen. Daarom vindt ik ervaringsverhalen ook best belangrijk, al is natuurlijk niemand hetzelfde! Ik beloof dat ik binnenkort hier ook zal uitleggen hoe we uiteindelijk onze gezonde zoon hebben gekregen! Maar daar moet ik even goed voor gaan zitten...

gelukkig nieuwjaar!

We leven alweer een paar dagen in 2010, en ons gewone, dagelijkse ritme begint weer te komen. Gelukkig eigenlijk maar, want ik ben de feestdagen zo onderhand wel moe! De kerstboom kan weer de zolder op (we hebben een kunstboom, wel zo handig).

Voor het eerst zijn we lekker thuis gebleven tijdens oud en nieuw. We vonden het geen goed idee om met Rik op pad te gaan. Het was helder weer, dus tijdens de jaarwisseling hebben we vanaf de dijk een mooi uitzicht op Oss gehad. Daar is in ieder geval heel wat vuurwerk de lucht in gegaan! Nu wonen we onderaan de dijk, en weten we inmiddels dat de babyfoon een flink bereik heeft, want we hebben namelijk maar heel even staan kijken met de babyfoon aan het oor... Rik heeft nergens last van gehad, die is overal doorheen geslapen en heeft nog geen kik gegeven!

Een andere traditie voor ons zijn de nieuwjaarsconcerten van de Alphense muziekvereniging. Frank zie ik dan niet veel, hij drumt in de slagwerkgroep en regelt het licht en geluid. Afgelopen weekend was het zover. Het zijn altijd twee spectaculaire uitvoeringen (al snel uitverkocht), geheel verzorgt door vrijwilligers! Joop v.d. Ende zou er jaloers op zijn! Ieder jaar is er een ander thema, dit jaar zaten we midden in de jungle...