We hebben Rik eigenlijk nog niet bewust verteld dat er een kindje bij komt. We zijn bang dat als we het nu al vertellen, het voor hem nog wel heel erg lang duurt voordat de baby er is. Wel zeggen we af en toe dat hij niet meer zo goed in het babybedje past en hij een nieuw bed krijgt. We moeten de nieuwe kamer voor hem nog maken en als die (bijna) af is en mijn buik echt dik is, vinden we het tijd om uit te leggen wat er allemaal staat te gebeuren.
Maar de laatste tijd heeft hij het opeens opvallend vaak over een broertje of zusje! Hmm, volgens mij krijgt hij toch meer mee dan dat wij denken, al vraag ik me af of hij echt beseft wat een broertje of zusje is. Ik heb geen idee wat de beste manier is om een peuter voor te bereiden op de komst van een broertje of zusje. Daar zullen we gaandeweg vast wel achter komen, laten we maar gewoon ons gevoel daarover volgen. En natuurlijk reageert ook iedere peuter er weer anders op. Ik ben heel benieuwd hoe Rik er mee om zal gaan! Ik had hem al een babypop gegeven, maar die ligt nu oninteressant te wezen onderin de doos met knuffels... Wel heeft hij al verschillende keren geroepen dat hij een zusje wil. Maar net was hij opeens heel stellig dat hij een broertje wil! Ik ben eigenlijk zelf ook wel heel benieuwd wie er in mijn buik ronddobbert! Het gevoel dat we een meisje krijgen is een beetje weggeëbd. Tja, hopelijk weten we volgende week meer na de echo!
maandag 28 november 2011
zondag 27 november 2011
loslaten
Toen Rik net geboren was, kregen we het al te horen: ‘vanaf nu zul je hem steeds een beetje moeten loslaten zodat hij zelf de wereld gaat verkennen, hoe moeilijk dat soms ook is’! Gisteren was dat weer eens meer dan duidelijk tijdens de enorm gezellige Sinterklaasmiddag van de buurtvereniging. Waar ons manneke vorig jaar alleen maar heeft zitten huilen bij papa op schoot, had hij het nu reuze naar zijn zin! Samen met alle kinderen in een kring zitten, (héél veel) pepernoten eten, liedjes zingen en Sinterklaas roepen. Maar ook dansen met Zwarte Piet, samen met mijn vroegere oppas thee voor mama halen en andere ouders pepernoten geven. Geen verlegenheid te bespeuren, wauw, wat zijn we trots op onze grote jongen! Hij was wel eventjes uit zijn doen toen een andere vader het door Rik zo lief aangeboden pepernootje niet wilde aannemen, heel flauw. Dat had ik op dat moment niet gezien en het is maar goed dat Frank het pas vertelde toen we weer thuis waren, want ik had die man de pepernoot waarschijnlijk naar zijn hoofd gegooid… Tja, loslaten gaat met vallen en opstaan, ook voor mama!
vrijdag 25 november 2011
zaterdag 19 november 2011
bakerpraatjes
Als moderne zwangere Google ik er op los. Zo kwam ik pas een paar interessante bakerpraatjes tegen op de site van Babyboom. Conclusie: we krijgen vast een meisje met een volle bos haar! Want:
- Als je zin hebt in zure haringen en augurken krijg je een zoon, jongens houden namelijk meer van hartige hapjes als ze in je buik zitten en meisjes laten je schreeuwen om chocolade en andere zoetigheden.
Heel herkenbaar, al gaf ik voorheen ook niks om zure haringen en augurken en was ik ook al dol op chocola. Maar toegegeven: bij Rik had ik meer trek in hartige snacks...
- Omdat de liefde van de man nou eenmaal door de maag gaat, kunnen culinair begaafde vrouwen op een zoon rekenen. Meisjes zijn al tevreden met een boterham met pindakaas.
We krijgen een meisje, zonder twijfel. Al heb ik de eerste keer toch echt een jongen gekregen, en toen was ik ook niet bepaald een keukenprinses...
- Ben je heel vaak misselijk? Heel vervelend, als je steeds zo ziek bent. Maar troost je met de gedachte dat je straks een mooie dochter in je armen houdt! Jongetjes zouden namelijk pas na de geboorte voor problemen zorgen.
Ja, ik ben echt veel vaker misselijk dan bij Rik. Maarre, Rik geeft nog steeds geen problemen! Of zouden die nog komen?!
- Zie je er niet uit tijdens je zwangerschap? Troost je dan maar met de gedachte dat je je kunt verheugen op een mooie dochter. Er wordt beweerd dat meisjes de schoonheid van hun moeder als het ware 'opzuigen' en de moeder er daarom tijdens de zwangerschap bepaald niet op haar voordeligst bijloopt. Zie je er gewoon prima uit, dan zul je een zoon op de wereld zetten.
We krijgen vast een heeeeeel erg mooi meisje...
- Hariger benen dan normaal? Verwacht dan maar een jongen. Mannen hebben nou eenmaal een dikkere vacht dan vrouwen. Sla dus maar extra scheermesjes in of laat die leuke jurkjes maar even achterwege.
Ehm, laat ik het er maar op houden dat het vast een meisje is, hoewel een jurkje nog niet altijd aan te bevelen is...
- Reikt je kind naar een muntje op je buik? Begin dan maar vast met sparen. Jij krijgt namelijk een mooie dochter, met een dure smaak! Zo zie je maar, die koopzucht zit er al vroeg in.
Die gaan we dus niet uitproberen!
- Last van een jeukende buik? Dan komt je baby straks met een volle bos haar ter wereld. Die jeuk wordt namelijk veroorzaakt door de haartjes op het hoofdje van je kindje. Dus even volhouden en krabben maar, je krijgt er een kleintje met weelderig haar voor terug!
Ben benieuwd!
Het maakt me overigens echt, maar dan ook echt niks uit of we een jongen of meisje krijgen! We hebben al een paar keer de vraag gekregen of we nu hopen op een meisje omdat we al een zoontje hebben. Dat zou ik vroeger zelf ook gedacht hebben, maar inmiddels lijkt het me ook zoooo leuk om twee jochies te hebben! Ach, het is eigenlijk heel standaard: als het kindje maar gezond is.
Ondertussen zijn we wel zo nieuwsgierig naar ons kindje geworden dat we besloten hebben bij de 20 weken echo toch te laten kijken of we een jongen of meisje krijgen. Want tijdens de keizersnee was het eigenlijk niet eens zo leuk om te horen of we een zoon of dochter hadden. Het ging namelijk even niet zo goed met Rik dus werd hij meteen meegenomen naar de onderzoekskamer. En toen heb ik nog moeten vragen of het kindje een meisje of jongetje was want dat had ik niet meegekregen in alle hectiek, terwijl Frank al weg was met Rik. En daar lag ik dus in mijn eentje blij te wezen met een zoon. En hoewel een echo nooit helemaal zekerheid geeft, krijgen we het hopelijk nu tijdens een rustiger moment te horen.
Dus… jullie hebben nog twee weken de tijd om de enquête in te vullen! Op dit moment denkt 80% van de stemmers dat we een meisje krijgen. Laat je trouwens niet beïnvloeden door alle bakerpraatjes. Ze berusten op (leuk) bijgeloof, al hebben ze natuurlijk altijd in ongeveer de helft van de gevallen gelijk…
- Als je zin hebt in zure haringen en augurken krijg je een zoon, jongens houden namelijk meer van hartige hapjes als ze in je buik zitten en meisjes laten je schreeuwen om chocolade en andere zoetigheden.
Heel herkenbaar, al gaf ik voorheen ook niks om zure haringen en augurken en was ik ook al dol op chocola. Maar toegegeven: bij Rik had ik meer trek in hartige snacks...
- Omdat de liefde van de man nou eenmaal door de maag gaat, kunnen culinair begaafde vrouwen op een zoon rekenen. Meisjes zijn al tevreden met een boterham met pindakaas.
We krijgen een meisje, zonder twijfel. Al heb ik de eerste keer toch echt een jongen gekregen, en toen was ik ook niet bepaald een keukenprinses...
- Ben je heel vaak misselijk? Heel vervelend, als je steeds zo ziek bent. Maar troost je met de gedachte dat je straks een mooie dochter in je armen houdt! Jongetjes zouden namelijk pas na de geboorte voor problemen zorgen.
Ja, ik ben echt veel vaker misselijk dan bij Rik. Maarre, Rik geeft nog steeds geen problemen! Of zouden die nog komen?!
- Zie je er niet uit tijdens je zwangerschap? Troost je dan maar met de gedachte dat je je kunt verheugen op een mooie dochter. Er wordt beweerd dat meisjes de schoonheid van hun moeder als het ware 'opzuigen' en de moeder er daarom tijdens de zwangerschap bepaald niet op haar voordeligst bijloopt. Zie je er gewoon prima uit, dan zul je een zoon op de wereld zetten.
We krijgen vast een heeeeeel erg mooi meisje...
- Hariger benen dan normaal? Verwacht dan maar een jongen. Mannen hebben nou eenmaal een dikkere vacht dan vrouwen. Sla dus maar extra scheermesjes in of laat die leuke jurkjes maar even achterwege.
Ehm, laat ik het er maar op houden dat het vast een meisje is, hoewel een jurkje nog niet altijd aan te bevelen is...
- Reikt je kind naar een muntje op je buik? Begin dan maar vast met sparen. Jij krijgt namelijk een mooie dochter, met een dure smaak! Zo zie je maar, die koopzucht zit er al vroeg in.
Die gaan we dus niet uitproberen!
- Last van een jeukende buik? Dan komt je baby straks met een volle bos haar ter wereld. Die jeuk wordt namelijk veroorzaakt door de haartjes op het hoofdje van je kindje. Dus even volhouden en krabben maar, je krijgt er een kleintje met weelderig haar voor terug!
Ben benieuwd!
Het maakt me overigens echt, maar dan ook echt niks uit of we een jongen of meisje krijgen! We hebben al een paar keer de vraag gekregen of we nu hopen op een meisje omdat we al een zoontje hebben. Dat zou ik vroeger zelf ook gedacht hebben, maar inmiddels lijkt het me ook zoooo leuk om twee jochies te hebben! Ach, het is eigenlijk heel standaard: als het kindje maar gezond is.
Ondertussen zijn we wel zo nieuwsgierig naar ons kindje geworden dat we besloten hebben bij de 20 weken echo toch te laten kijken of we een jongen of meisje krijgen. Want tijdens de keizersnee was het eigenlijk niet eens zo leuk om te horen of we een zoon of dochter hadden. Het ging namelijk even niet zo goed met Rik dus werd hij meteen meegenomen naar de onderzoekskamer. En toen heb ik nog moeten vragen of het kindje een meisje of jongetje was want dat had ik niet meegekregen in alle hectiek, terwijl Frank al weg was met Rik. En daar lag ik dus in mijn eentje blij te wezen met een zoon. En hoewel een echo nooit helemaal zekerheid geeft, krijgen we het hopelijk nu tijdens een rustiger moment te horen.
Dus… jullie hebben nog twee weken de tijd om de enquête in te vullen! Op dit moment denkt 80% van de stemmers dat we een meisje krijgen. Laat je trouwens niet beïnvloeden door alle bakerpraatjes. Ze berusten op (leuk) bijgeloof, al hebben ze natuurlijk altijd in ongeveer de helft van de gevallen gelijk…
vrijdag 18 november 2011
intocht
Sinterklaas is weer in het land. En dat maakt het voor mams een drukke tijd met een peuter in huis. Want Sinterklaas moet hier en daar wel een beetje geholpen worden! Maar het is vooral een ontzettend leuke tijd nu Rik het feest steeds meer gaat begrijpen. Wat een verschil met vorig jaar, toen hij het allemaal nog een beetje gelaten over zich heen liet komen! Nu hebben we in spanning naar de intocht op tv zitten kijken en hebben we de Sint in ons dorp verwelkomd:
En Rik heeft ook al de schoen mogen zetten waar hij een mooie tekening voor Sinterklaas (die Zwarte Piet zelfs nog mee had genomen naar het dorpshuis) en een wortel voor het paard in heeft gedaan:
Mama moest echt even bijkomen van de drukte, maar wat was het genieten!
En Rik heeft ook al de schoen mogen zetten waar hij een mooie tekening voor Sinterklaas (die Zwarte Piet zelfs nog mee had genomen naar het dorpshuis) en een wortel voor het paard in heeft gedaan:
Mama moest echt even bijkomen van de drukte, maar wat was het genieten!
maandag 14 november 2011
zaterdag 5 november 2011
auw
Ik heb een erg drukke week achter de rug. En da's te merken ook. Alles doet pijn, vooral mijn knieën, heupen en rug. Dat soort pijntjes horen ook wel bij een zwangerschap, maar het is wel lastig, zelfs even staan voelt al vervelend! Boodschappen doen, naar een jaarmarkt (altijd leuk om er even rond te kijken, het is alweer de tijd van het jaar om Sinterklaas een handje te helpen), een verjaardag, een controle bij de gyneacoloog en de griepprik halen (en dat alles in drie dagen) is me toch teveel geworden. Ook niet gek eigenlijk als ik dit zo teruglees... En van tevoren heb ik nog veel gewandeld om van het mooie weer te genieten.
Ook denk ik dat de griepprik me vandaag parten speelt, bovenop de moeheid waardoor ik vandaag vooral op de bank heb gehangen. Ik voel me toch vaak een paar dagen niet lekker van de prik, nog afgezien van een pijnlijke rode plek op mijn schouder. Er bestaan trouwens nogal wat meningen over de griepprik en zwangerschap, maar mijn conclusie (na geruststellende woorden van de gyneacoloog en de longarts) was dat de prik veilig genoeg is om te krijgen, zeker nu ik al meer dan drie maanden zwanger ben. Een flinke griep krijgen is tenslotte altijd nog gevaarlijker dan de prik. En ik heb zelfs ergens gelezen dat het ook wel goed is voor het kindje omdat die zo meteen antistoffen van mama oppikt.
De gyneacoloog was ook weer tevreden. Het kindje doet het goed, al deed het erg goed zijn/haar best om zich te verstoppen achter de placenta zodat het opmeten niks werd en we een onduidelijke echofoto hebben. Inmiddels is duidelijk dat de placenta in ieder geval geen problemen zal opleveren voor de bevalling, die ligt mooi hoog en tegen de achterwand. En ik kan het kindje ook al weleens voelen!! Zo leuk, alsof het wil zeggen: "hallo mama, ik ben er echt"! Wel ben ik veel sneller kortademig, ook dat schijnt erbij te horen in een zwangerschap maar met mijn beperkte longfunctie is het wel extra lastig. De gyneacoloog heeft me op het hart gedrukt dat als ik iets niet vertrouw, ik aan de bel moet trekken. Dat zal ik ook zeker doen, en ondertussen heb ik mezelf maar beloofd het iets rustiger aan te doen en niet alles meer tegelijk te willen... Goh, hoe vaak heb ik dat nou al geschreven?
Ook denk ik dat de griepprik me vandaag parten speelt, bovenop de moeheid waardoor ik vandaag vooral op de bank heb gehangen. Ik voel me toch vaak een paar dagen niet lekker van de prik, nog afgezien van een pijnlijke rode plek op mijn schouder. Er bestaan trouwens nogal wat meningen over de griepprik en zwangerschap, maar mijn conclusie (na geruststellende woorden van de gyneacoloog en de longarts) was dat de prik veilig genoeg is om te krijgen, zeker nu ik al meer dan drie maanden zwanger ben. Een flinke griep krijgen is tenslotte altijd nog gevaarlijker dan de prik. En ik heb zelfs ergens gelezen dat het ook wel goed is voor het kindje omdat die zo meteen antistoffen van mama oppikt.
De gyneacoloog was ook weer tevreden. Het kindje doet het goed, al deed het erg goed zijn/haar best om zich te verstoppen achter de placenta zodat het opmeten niks werd en we een onduidelijke echofoto hebben. Inmiddels is duidelijk dat de placenta in ieder geval geen problemen zal opleveren voor de bevalling, die ligt mooi hoog en tegen de achterwand. En ik kan het kindje ook al weleens voelen!! Zo leuk, alsof het wil zeggen: "hallo mama, ik ben er echt"! Wel ben ik veel sneller kortademig, ook dat schijnt erbij te horen in een zwangerschap maar met mijn beperkte longfunctie is het wel extra lastig. De gyneacoloog heeft me op het hart gedrukt dat als ik iets niet vertrouw, ik aan de bel moet trekken. Dat zal ik ook zeker doen, en ondertussen heb ik mezelf maar beloofd het iets rustiger aan te doen en niet alles meer tegelijk te willen... Goh, hoe vaak heb ik dat nou al geschreven?
Abonneren op:
Posts (Atom)