Vanaf vandaag is het geen probleem om een jaar lang mijn leeftijd om te draaien (alleen aankomend jaar, hè!): ik ben namelijk 33 jaar geworden!
Vanwege mijn zwangerschap vier ik het niet, rustig aan doen lijkt me nu toch belangrijker (ik merk het meteen als ik iets teveel doe, dan krijg ik echt harde buiken). En ik ken mezelf, ik maak me veel te druk als er visite over de vloer komt, hoe gezellig dat verder ook is. Bovendien ga ik nog steeds het liefst zoveel mogelijk virussen uit de weg, en dan is een kamer vol mensen ook niet bevorderlijk.
Dus geniet ik van een dagje rust en van Rik die al twee keer heel lief 'lang zal ze leven' voor me heeft gezongen! En ach, ik heb al een prachtig cadeau rondlopen en hopelijk mogen we binnen een paar weken ons tweede cadeautje knuffelen! Meer heb ik niet te wensen!
Posts tonen met het label seizoenen en zo. Alle posts tonen
Posts tonen met het label seizoenen en zo. Alle posts tonen
dinsdag 13 maart 2012
zondag 4 maart 2012
voorproefje
Vanmorgen hebben Rik en ik genoten van een voorproefje van de naderende lente. We hebben gewan..., ehm, gewaggeld en onderweg krokussen geteld, lammetjes horen blaten in de wei, Rik heeft een puppy geaaid en we hebben twee ooievaars gezien die druk bezig waren hun nest te bouwen.
En vanmiddag slaapt Rik voor het eerst in zijn nieuwe kamer! Nog een voorproefje want hij mag nu nog best de nachten doorbrengen in z´n oude kamertje om ´s middags te wennen in zijn nieuwe grote peuterbed. Dan kunnen we heel binnenkort zijn oude kamertje weer veranderen in een babykamer. Ik heb er zin in!
En vanmiddag slaapt Rik voor het eerst in zijn nieuwe kamer! Nog een voorproefje want hij mag nu nog best de nachten doorbrengen in z´n oude kamertje om ´s middags te wennen in zijn nieuwe grote peuterbed. Dan kunnen we heel binnenkort zijn oude kamertje weer veranderen in een babykamer. Ik heb er zin in!
dinsdag 7 februari 2012
waardeloos
Okee, ik geef het meteen maar toe: de laatste tijd ben ik echt waardeloos als familielid, vriendin of blogger... Geplande bezoeken worden uitgesteld of niet eens opnieuw gepland, mails wachten op antwoord en blogberichten laten op zich wachten. Ik wil het wel bijhouden maar het lukt even niet. Zwangerschap en winter gaan voor mij blijkbaar niet helemaal goed samen. Ik heb al weinig puf door de steeds dikker wordende buik, en het werd helemaal lastig toen er zich ook nog een buikvirus aandiende. Tenminste, ik denk dat het dat was. Ik heb in ieder geval een week lang vooral last gehad van flinke maagkrampen (voordeeltje: kon ik alvast leren puffen voor de bevalling)... Het buikvirus werd meteen opgevolgd door (weer) een flinke verkoudheid die weer resulteerde in een kuur en een meer dan waardeloze longfunctie (die weer zorgde voor een paar flinke huilbuien, bleh). Ik voel me nog steeds belabberd en hoop dat de tablettenkuur aanslaat (ik heb er inmiddels al zoveel achter de kiezen deze zwangerschap dat ik serieus bang ben dat het minder zal aanslaan). Van de week heb ik weer contact met de longarts, als ik niet opknap, zal het toch een ziekenhuisopname moeten worden en een infuuskuur. Tja, al met al heb ik het even helemaal gehad.
Ik laat me nu verwennen door mijn moeder terwijl ik ondertussen baal van de kou, want ik ben ook nog eens een enorme koukleum. Het enige leuke aan deze tijd is dat er geschaatst kan worden maar dat laat ik dit jaar met deze dikke buik natuurlijk aan me voorbij gaan. Wat mij betreft mag de lente beginnen! En voor iedereen die wacht op een teken van leven van mijn kant: sorry! Misschien kunnen we het inhalen in de lente (of zomer, of ...)?
Ik laat me nu verwennen door mijn moeder terwijl ik ondertussen baal van de kou, want ik ben ook nog eens een enorme koukleum. Het enige leuke aan deze tijd is dat er geschaatst kan worden maar dat laat ik dit jaar met deze dikke buik natuurlijk aan me voorbij gaan. Wat mij betreft mag de lente beginnen! En voor iedereen die wacht op een teken van leven van mijn kant: sorry! Misschien kunnen we het inhalen in de lente (of zomer, of ...)?
zaterdag 24 december 2011
woensdag 7 december 2011
Sinterklaas op bezoek
Ik ben weer een beetje bijgekomen van afgelopen maandag. Wat was het een drukke dag, met 's ochtends de 20 weken echo en 's middags Sinterklaas vieren bij mijn ouders. En al is de goedheiligman weer terug in Spanje, één berichtje over de Sint kan vast nog wel. Want uit betrouwbare bron had ik vernomen dat Zwarte Piet (die we goed kennen) na zijn werkbezoeken 's middags nog even langs zou komen om Rik te verrassen. Uiteindelijk was ik degene die verrast werd toen bleek dat Zwarte Piet een paar collega's en Sinterklaas had meegenomen!! Na alle spanning en emoties van de ochtend, was ik weer in tranen (al die zwangerschapshormonen ook), zo lief vond ik het dat de groep die moeite voor Rik nam!
En wat was het leuk!! Sinterklaas wist over iedereen wel wat te vertellen. En Rik was helemaal in zijn nopjes met alle pepernoten van de Pieten. Toen bleek dat Zwarte Piet ook nog een cadeautje voor Rik had, was het feest helemaal compleet. Zwarte Piet had het verlanglijstje van Rik goed onthouden, want er bleken pannetjes in het pakje te zitten!! Dat kwam goed van pas in zijn nieuwe keuken die Rik thuis al van Sinterklaas had gekregen:
De Sint en zijn Pieten zagen er trouwens prachtig uit! Ook al weet ik best dat deze Sint in het dagelijks leven vermomd is als Daan en Zwarte Piet ook vaak op bezoek komt als Martijn, was ik echt onder de indruk toen Sinterklaas met zijn gevolg opeens in de woonkamer stond! Voor iedereen die dat volgend jaar ook mee wil maken, deze groep heeft een eigen website. Nog een paar leuke kiekjes:
Hé, wie klopt daar nou aan?
Muziek maken voor Sinterklaas.
Iedereen staat in het grote boek!
Daaaag Sinterklaas!
En wat was het leuk!! Sinterklaas wist over iedereen wel wat te vertellen. En Rik was helemaal in zijn nopjes met alle pepernoten van de Pieten. Toen bleek dat Zwarte Piet ook nog een cadeautje voor Rik had, was het feest helemaal compleet. Zwarte Piet had het verlanglijstje van Rik goed onthouden, want er bleken pannetjes in het pakje te zitten!! Dat kwam goed van pas in zijn nieuwe keuken die Rik thuis al van Sinterklaas had gekregen:
De Sint en zijn Pieten zagen er trouwens prachtig uit! Ook al weet ik best dat deze Sint in het dagelijks leven vermomd is als Daan en Zwarte Piet ook vaak op bezoek komt als Martijn, was ik echt onder de indruk toen Sinterklaas met zijn gevolg opeens in de woonkamer stond! Voor iedereen die dat volgend jaar ook mee wil maken, deze groep heeft een eigen website. Nog een paar leuke kiekjes:
vrijdag 18 november 2011
intocht
Sinterklaas is weer in het land. En dat maakt het voor mams een drukke tijd met een peuter in huis. Want Sinterklaas moet hier en daar wel een beetje geholpen worden! Maar het is vooral een ontzettend leuke tijd nu Rik het feest steeds meer gaat begrijpen. Wat een verschil met vorig jaar, toen hij het allemaal nog een beetje gelaten over zich heen liet komen! Nu hebben we in spanning naar de intocht op tv zitten kijken en hebben we de Sint in ons dorp verwelkomd:
En Rik heeft ook al de schoen mogen zetten waar hij een mooie tekening voor Sinterklaas (die Zwarte Piet zelfs nog mee had genomen naar het dorpshuis) en een wortel voor het paard in heeft gedaan:
Mama moest echt even bijkomen van de drukte, maar wat was het genieten!
En Rik heeft ook al de schoen mogen zetten waar hij een mooie tekening voor Sinterklaas (die Zwarte Piet zelfs nog mee had genomen naar het dorpshuis) en een wortel voor het paard in heeft gedaan:
Mama moest echt even bijkomen van de drukte, maar wat was het genieten!
vrijdag 28 oktober 2011
feestdagenvoorpret
Eigenlijk slaat het nergens op dat de winkels in oktober al vol liggen met allerlei kerstartikelen. Zelfs voor het strooigoed en alles wat met Sinterklaas te maken heeft, is het eigenlijk nog geen tijd. Ik vind het ook echt veeeeeel te vroeg. Maar toch gaat het kriebelen als ik al die leuke spullen zie. Dan begint bij mij de feestdagenvoorpret! En als ik eerlijk ben, moet ik bekennen dat ik die ook veel leuker vind dan de feestdagen zelf met alle soort-van-verplichtingen waardoor we uiteindelijk van het één naar het ander rennen en ik blij ben als het er weer op zit. Net zoals ik het heerlijk vind om de woonkamer te versieren voor kerst en ook weer opgelucht ben als alle zooi in januari weer naar zolder kan...
Na gisteren alweer weken tegen alle prullaria in de winkel aan te hebben gekeken kon ik de verleiding niet meer weerstaan. Tegen mijn principes in heb ik dus toch alvast wat aangeschaft voor de kindvriendelijke (dus alleen-met-stoffen-hangers-en-plastic-ballen-die-toch-niet-kapot-kunnen-vallen-volgehangen) boom. Want je weet tenslotte maar nooit of het er in december nog wel is... En ik heb met Rik en mijn moeder ook nog even staan genieten van een miniatuur winters dorpstafereel inclusief lichtjes en kerstmuziek. En ja, ook heb ik al taaitaai en ander lekkers in huis. Net zoals ik met Rik soms naar "De Club van Sinterklaas" kijk. Als voorbereiding, hè, zodat hij het hele feest straks niet eng vindt. Als 'straf' heb ik trouwens de hele middag last gehad van een knallende hoofdpijn. Ik schaam me diep voor mijn aankopen (en ben er stiekem toch blij mee):
Na gisteren alweer weken tegen alle prullaria in de winkel aan te hebben gekeken kon ik de verleiding niet meer weerstaan. Tegen mijn principes in heb ik dus toch alvast wat aangeschaft voor de kindvriendelijke (dus alleen-met-stoffen-hangers-en-plastic-ballen-die-toch-niet-kapot-kunnen-vallen-volgehangen) boom. Want je weet tenslotte maar nooit of het er in december nog wel is... En ik heb met Rik en mijn moeder ook nog even staan genieten van een miniatuur winters dorpstafereel inclusief lichtjes en kerstmuziek. En ja, ook heb ik al taaitaai en ander lekkers in huis. Net zoals ik met Rik soms naar "De Club van Sinterklaas" kijk. Als voorbereiding, hè, zodat hij het hele feest straks niet eng vindt. Als 'straf' heb ik trouwens de hele middag last gehad van een knallende hoofdpijn. Ik schaam me diep voor mijn aankopen (en ben er stiekem toch blij mee):
zondag 21 augustus 2011
kramperen
De vakantie zit er alweer een week op (Nou ja, die van Frank dan. Maar daar heb ik natuurlijk wel van meegenoten.), hoog tijd dus weer voor een berichtje! We hebben het rustig aan gedaan, want het valt niet mee om iets te gaan ondernemen met een peuter als er bijna iedere dag (!) wel regen is voorspeld (of zo leek het in ieder geval).
We zijn wel een dagje bij vrienden op de camping geweest. M. en A. hadden daar een stacaravan gehuurd. En ja, inderdaad regende het. Ik had bedacht dat Rik ondertussen wel even een middagdutje kon doen, er was een campingbedje aanwezig dus dat leek geen probleem te zijn. Todat ik potver#$@*& het bedje niet uitgeklapt kreeg. Grrr, nou ben ik niet altijd de handigste maar ik zal me toch zeker niet op m'n kop laten zitten door zo'n stom bedje! Maar ook Frank, M. en A. kregen het niet voor elkaar, lag het dus toch niet aan mij. Een toevallig passerende campingmedewerker was de klos: enigszins beschaamd vroegen we hem of hij dat bedje uit kon klappen want ons lukte het niet... Zijn antwoord was veelzeggend: "oh nee, dat stomme rotding...", lag het dus toch niet aan ons. Deze jongeman heeft uiteindelijk het bedje achterop zijn golfkarretje geladen om het ding mee naar zijn baas te nemen in de hoop dat die er wel wat mee kon! vol trots kwam hij even later terug, MET het uitgeklapte bedje (ondertussen had ik nog even de wc-deur gesloopt, oeps)! Vol trots ja, todat bleek dat het bedje niet door de slaapkamerdeur paste... En hij het ding dus weer IN moest klappen... wat natuurlijk niet lukte!! Ondertussen kwamen wij niet meer bij van het lachen, was het bedje toch nog ergens goed voor. Hij heeft het dus maar weer opgeladen om er nogmaals naar te laten kijken. Inmiddels was het droog geworden en omdat het er toch naar uitzag dat het middagdutje eerder een avonddutje zou worden, zijn we maar gaan wandelen.
Bij terugkomst stond het bedje wonder boven wonder klaar:
En na er eerst een half uur in te hebben liggen huilen, heeft Rik er nog in geslapen ook! En tja, daarna kon het dus weer ingeklapt worden... Nou ja, om een lang verhaal kort te maken, na weer een aantal mislukte pogingen heeft vriend M. het stomme ding uiteindelijk maar op het gras gekieperd (wat nogal bevreemde blikken opleverde van voorbijgangers). Meer konden we er niet van maken:
Hoe heerlijk is het dan om naar huis te rijden en gewoon in onze eigen bedden te kunnen kruipen!! Ieder zijn ding, maar wij zijn dus niet van het kamperen. Oftewel, in Franks woorden, kramperen...
We zijn wel een dagje bij vrienden op de camping geweest. M. en A. hadden daar een stacaravan gehuurd. En ja, inderdaad regende het. Ik had bedacht dat Rik ondertussen wel even een middagdutje kon doen, er was een campingbedje aanwezig dus dat leek geen probleem te zijn. Todat ik potver#$@*& het bedje niet uitgeklapt kreeg. Grrr, nou ben ik niet altijd de handigste maar ik zal me toch zeker niet op m'n kop laten zitten door zo'n stom bedje! Maar ook Frank, M. en A. kregen het niet voor elkaar, lag het dus toch niet aan mij. Een toevallig passerende campingmedewerker was de klos: enigszins beschaamd vroegen we hem of hij dat bedje uit kon klappen want ons lukte het niet... Zijn antwoord was veelzeggend: "oh nee, dat stomme rotding...", lag het dus toch niet aan ons. Deze jongeman heeft uiteindelijk het bedje achterop zijn golfkarretje geladen om het ding mee naar zijn baas te nemen in de hoop dat die er wel wat mee kon! vol trots kwam hij even later terug, MET het uitgeklapte bedje (ondertussen had ik nog even de wc-deur gesloopt, oeps)! Vol trots ja, todat bleek dat het bedje niet door de slaapkamerdeur paste... En hij het ding dus weer IN moest klappen... wat natuurlijk niet lukte!! Ondertussen kwamen wij niet meer bij van het lachen, was het bedje toch nog ergens goed voor. Hij heeft het dus maar weer opgeladen om er nogmaals naar te laten kijken. Inmiddels was het droog geworden en omdat het er toch naar uitzag dat het middagdutje eerder een avonddutje zou worden, zijn we maar gaan wandelen.
Bij terugkomst stond het bedje wonder boven wonder klaar:
En na er eerst een half uur in te hebben liggen huilen, heeft Rik er nog in geslapen ook! En tja, daarna kon het dus weer ingeklapt worden... Nou ja, om een lang verhaal kort te maken, na weer een aantal mislukte pogingen heeft vriend M. het stomme ding uiteindelijk maar op het gras gekieperd (wat nogal bevreemde blikken opleverde van voorbijgangers). Meer konden we er niet van maken:
Hoe heerlijk is het dan om naar huis te rijden en gewoon in onze eigen bedden te kunnen kruipen!! Ieder zijn ding, maar wij zijn dus niet van het kamperen. Oftewel, in Franks woorden, kramperen...
vrijdag 22 juli 2011
ijzeren bruiloft!
Vandaag zes jaar geleden zijn Frank en ik getrouwd (ik moest het even opzoeken, maar dat blijkt dus een ijzeren bruiloft te zijn, hoewel ik ook suiker, gips en blik langs zag komen)! Wat een heerlijke dag was het toen, waar we met veel tevredenheid op terugkijken want alles verliep zoals we graag wilden. Behalve het weer, net zoals nu was het bewolkt en regenachtig. Waardoor ik nog even met wanhoop twee vrachtwagens met modderwater in de wielen vlak langs mijn witte jurk zag rijden tijdens het maken van foto’s op de dijk! Gelukkig kwamen de paraplu’s ook goed van pas om voor de jurk te houden. Achteraf bleek het een gedenkwaardig moment te zijn waar we nog steeds om moeten lachen. Maar toen vond ik het minder leuk. En de bewolking was helemaal niet erg, het leverde prachtige foto’s op die zelfs mooier waren dan dat ze met een heleboel zon waren geweest! In mijn trouwjurk zou ik trouwens vast ook niet erg blij zijn geworden van een warme zomerdag.
En wat doen we dan zes jaar later? Nou, vanmorgen in ieder geval geen romantisch etentje of samen op stap. Nee, wij storten gewoon de keukenvloer! Het is weer eens wat anders. En het kwam gewoon zo uit aangezien wij voor alle voorbereidingen tijd nodig hadden en na vandaag de fabriek voor de zomervakantie drie weken dichtgaat en het dan wel erg lang zou duren voordat de vloer weer beloopbaar zou zijn. Voor het storten van de beton hebben we ijzeren netten neergelegd die dus in de beton blijven zitten en zo de vloer verstevigen. Die stevige netten zijn eigenlijk best een mooie symboliek op de dag van onze ijzeren bruiloft! En ach, de dag is nog lang en we knopen er gewoon nog heel wat huwelijksjaren achteraan, dan kunnen we de “schade” ruimschoots inhalen!
En wat doen we dan zes jaar later? Nou, vanmorgen in ieder geval geen romantisch etentje of samen op stap. Nee, wij storten gewoon de keukenvloer! Het is weer eens wat anders. En het kwam gewoon zo uit aangezien wij voor alle voorbereidingen tijd nodig hadden en na vandaag de fabriek voor de zomervakantie drie weken dichtgaat en het dan wel erg lang zou duren voordat de vloer weer beloopbaar zou zijn. Voor het storten van de beton hebben we ijzeren netten neergelegd die dus in de beton blijven zitten en zo de vloer verstevigen. Die stevige netten zijn eigenlijk best een mooie symboliek op de dag van onze ijzeren bruiloft! En ach, de dag is nog lang en we knopen er gewoon nog heel wat huwelijksjaren achteraan, dan kunnen we de “schade” ruimschoots inhalen!
woensdag 20 juli 2011
ieder nadeel heb z'n voordeel
Hier kunnen we nog niet echt spreken over vakantieweer. Nou ja, het ligt eraan over welke vakantie we het dan hebben; voor een herfstvakantie is het prima weer. Beetje jammer alleen dat het nu juli is...
Gisteren heeft Rik tussen de buien door even een half uurtje buiten gespeeld in het zand. En ehm, dat was wel te zien aan zijn voorheen zo keurig witte sokjes:
Maar de regen heeft ook voordelen. Zo mochten we van de week ineens een prachtige regenboog bewonderen:
We hebben Rik er zelfs even voor uit bed gehaald (helemaal tegen mijn principes in, maar hij lag er net in dus zo erg was het niet). Volgens papa was het einde van de regenboog in de wei bij het schaapje. Tja, dat schaapje wisten we wel te vinden. Alleen die pot met goud niet...
Gisteren heeft Rik tussen de buien door even een half uurtje buiten gespeeld in het zand. En ehm, dat was wel te zien aan zijn voorheen zo keurig witte sokjes:
Maar de regen heeft ook voordelen. Zo mochten we van de week ineens een prachtige regenboog bewonderen:
We hebben Rik er zelfs even voor uit bed gehaald (helemaal tegen mijn principes in, maar hij lag er net in dus zo erg was het niet). Volgens papa was het einde van de regenboog in de wei bij het schaapje. Tja, dat schaapje wisten we wel te vinden. Alleen die pot met goud niet...
donderdag 28 april 2011
warm pasen
Met het mooie weer van de afgelopen tijd heb ik niet veel aandacht aan mijn blog besteed. Want als de zon schijnt en het is lekker warm, ben ik bijna niet binnen te houden (en de computer niet buiten)! En afgelopen week was het natuurlijk ook wel erg lekker, zeker voor de maand april. En dus heb ik met pasen heerlijk op het terras gezeten met een boek, terwijl Rik in het zand zit te spelen. Lees: met een schepje een emmer half vol zand scheppen (dat duurt wel even) en die emmer daarna over zijn broek weer omkieperen... Is helemaal niet erg, het is maar zand. Alleen is het vervelender dat ik nog weleens vergeet dat zijn broek vol zand zit als ik in huis zijn luier moet verschonen... Helaas is het weer vandaag een stuk minder, het enige voordeel is dat het nu binnen een stuk schoner blijft!
vrijdag 18 maart 2011
alweer 32 jaar!
Afgelopen weekend heb ik mijn 32ste verjaardag gevierd! Een beetje laat misschien om dat nu nog op mijn blog te vermelden, maar van tevoren was ik te druk met de voorbereidingen: ik wil dan opeens het huis spik en span hebben en er moeten altijd weer veel teveel hapjes en drankjes en natuurlijk taart ingeslagen worden. En daarna moet ik echt een paar dagen bijkomen van de hele dag een huis vol visite en ben ik bekaf (die vermoeidheid gaat toch al wel erg op en neer de laatste weken). Het was wel heel gezellig, trouwens. Want hoewel ik altijd probeer om tussendoor eens langs te gaan bij vrienden en familie, komt dat er in de praktijk veel te weinig van. En dan is een verjaardag natuurlijk een prima manier om elkaar weer eens te zien!
En omdat ik meestal degene ben die de foto's maakt, wil ik op mijn verjaardag toch echt zelf op de foto! De leukste heb ik bij de titel van mijn blog gezet. Dan is meteen duidelijk over wie ik vooral schrijf, ha ha! En ja, Rik heeft inderdaad een blauwe, inmiddels groene, plek op zijn hoofd omdat hij de week ervoor de muur iets te hard tegenkwam... Hij wil natuurlijk ook nog wel even alleen poseren voor mama:
En omdat ik meestal degene ben die de foto's maakt, wil ik op mijn verjaardag toch echt zelf op de foto! De leukste heb ik bij de titel van mijn blog gezet. Dan is meteen duidelijk over wie ik vooral schrijf, ha ha! En ja, Rik heeft inderdaad een blauwe, inmiddels groene, plek op zijn hoofd omdat hij de week ervoor de muur iets te hard tegenkwam... Hij wil natuurlijk ook nog wel even alleen poseren voor mama:
woensdag 2 februari 2011
mijn oma
Vandaag 10 jaar geleden is mijn oma overleden. De oma waarnaar ik vernoemd ben en dat voelt nog altijd heel speciaal! Wat is er eigenlijk in de afgelopen 10 jaar veel gebeurd: verkering, trouwen, verhuizen, een zoon gekregen. Ze zou het vast allemaal heel graag meegemaakt hebben. En wat zou ze trots zijn geweest. Niet alleen op mij trouwens, maar op al haar kleinkinderen! Maar 10 jaar geleden ging het niet meer, haar lichaam was op. En natuurlijk missen we haar, vooral op die speciale momenten. Maar het was goed zo. En ik denk dat ze vast wel ergens over ons waakt. (Haar portret heb ik overigens gekopiëerd van haar trouwfoto van net na de tweede wereldoorlog. Dat ze daar nog eens mee op internet zou staan!)
vrijdag 24 december 2010
fijne kerst!
Iedereen prettige kerstdagen toegewenst! Ik kreeg deze kerstwensenboom van een goede vriendin, en ik vond 'm te mooi om hem niet te delen:
donderdag 23 december 2010
drukke dagen
Het is weer zover, we zitten middenin de drukke dagen voor kerst. Waarin opeens nog zoveel moet gebeuren wat écht niet kan wachten tot na de feestdagen (NOT)! En dus heb ik veel te weinig tijd voor mijn blog... En als ik dan tijd heb, kijk ik natuurlijk eerst op het blog van Miss Piggy! Want jaaaaaaaaa, het is zover! Maandag heeft ze nieuwe longen gekregen!! En ik kan niet tegelijk typen en de duimen laten draaien voor haar.
Ik voel me gelukkig wel steeds beter, maar heb er nog een tablettenkuur van twee weken achteraan gekregen. Want door de infuuskuur heeft een oude bekende in mijn longen opeens wel heel veel speelruimte gekregen en die was niet onder de indruk van het eerste (en tweede) goedje. Ja, ik heb het helemaal gehad met de antibioticakuren voor dit jaar...
En verder? Ploeteren we ons vooral door de sneeuw heen. Het enige vervoermiddel wat nog echt lijkt te werken, is de slee:
Ik voel me gelukkig wel steeds beter, maar heb er nog een tablettenkuur van twee weken achteraan gekregen. Want door de infuuskuur heeft een oude bekende in mijn longen opeens wel heel veel speelruimte gekregen en die was niet onder de indruk van het eerste (en tweede) goedje. Ja, ik heb het helemaal gehad met de antibioticakuren voor dit jaar...
En verder? Ploeteren we ons vooral door de sneeuw heen. Het enige vervoermiddel wat nog echt lijkt te werken, is de slee:
maandag 15 november 2010
Zie ginds komt de stoomboot
Sinterklaas is weer in Nederland, en hè't ons durpke ôk wetè te veinden:
Sinterklaas wil graag kennismaken met Rik:
En zwarte piet wil op de foto:
Sinterklaas deelt nog wat pakjes uit:
Rik laat samen met papa (nog in het uniform van de muziekvereniging die de Sint altijd muzikaal verwelkomt) zijn mooie nieuwe sinterklaasbeker aan zwarte piet zien:
En daarna was de gezellige middag afgelopen. Terwijl papa en mama dachten dat Rik het met anderhalf jaar oud allemaal nog véél te eng zou vinden (hij kreeg eigenlijk best veel aandacht van Sinterklaas en zijn pieten, want als oude bekenden van papa en mama waren ze allemaal heel benieuwd naar Rik), bleek alleen het afscheid van Sinterklaas te zorgen voor een enorme huilbui!
Sinterklaas wil graag kennismaken met Rik:
En zwarte piet wil op de foto:
Sinterklaas deelt nog wat pakjes uit:
Rik laat samen met papa (nog in het uniform van de muziekvereniging die de Sint altijd muzikaal verwelkomt) zijn mooie nieuwe sinterklaasbeker aan zwarte piet zien:
En daarna was de gezellige middag afgelopen. Terwijl papa en mama dachten dat Rik het met anderhalf jaar oud allemaal nog véél te eng zou vinden (hij kreeg eigenlijk best veel aandacht van Sinterklaas en zijn pieten, want als oude bekenden van papa en mama waren ze allemaal heel benieuwd naar Rik), bleek alleen het afscheid van Sinterklaas te zorgen voor een enorme huilbui!
maandag 8 november 2010
zachtjes gaan de paardenvoetjes...
Vandaag zijn de daken van onze twee nieuwe dakkapellen dichtgemaakt. Geen wapperende dekkleden meer, geen felle kleuren meer van het plastic op het dak en als het goed is ook geen lekkages meer! Want met Sinterklaas in aantocht (ik hoop dat ook dit jaar Pakjesboot 12 Nederland weer op tijd weet te bereiken) zou Amerigo maar schrikken van al dat geflapper. Nou moet Frank eigenlijk nog een schoorsteen metselen en dan zijn we er helemaal klaar voor! En ondertussen oefenen we alvast één van mijn favoriete sinterklaasliedjes: Zachtjes gaan de paardenvoetjes
Trippel, trappel, trippel, trap
't Is het paard van Sinterklaasje
Stippe, stappe, stippe, stap
't Schimmeltje draagt met gemak
Sinterklaasje over 't dak
't Schimmeltje draagt met gemak
Sinterklaasje over 't dak
't Paardje kan de weg wel vinden
Trippel, trappel, trippel, trap
In het held're maneschijntje
Stippe, stappe, stippe, stap
't Paardje is nog lang niet moe
Maar ik moet naar bedje toe
't Paardje is nog lang niet moe
Maar ik moet naar bedje toe
'k Hoor de vlugge paardenvoetjes
Trippel, trappel, trippel, trap
In mijn lekker warme bedje
Stippe, stappe, stippe, stap
En ik droom van Sinterklaas
En zijn zwarte Pieterbaas
En ik droom van Sinterklaas
En zijn zwarte Pieterbaas
zaterdag 9 oktober 2010
speciale momenten
Tijdens het zoeken naar leuke foto's voor op mijn blog (zie de rechter- en onderkant), kwam ik onze trouwfoto's tegen. Afgelopen juli waren Frank en ik alweer vijf jaar getrouwd, wat vliegt de tijd! Doordat dit net in de periode viel waarin mijn schoonvader op sterven lag, hebben we het helaas niet echt kunnen vieren. Maar nog steeds denken we met veel plezier aan onze trouwdag terug!
En nog een speciale dag was de dag dat Rik gedoopt is, ongeveer vijf weken na zijn geboorte. En nu ik het toch over trouwen heb, zijn doopjurkje is gemaakt van de trouwjurk van zijn oma en zijn vader is er ook in gedoopt. Aldus deze trotse mama (die nog steeds hoest en snottert en het nog heel even probeert vol te houden zonder antibiotica)!
En nog een speciale dag was de dag dat Rik gedoopt is, ongeveer vijf weken na zijn geboorte. En nu ik het toch over trouwen heb, zijn doopjurkje is gemaakt van de trouwjurk van zijn oma en zijn vader is er ook in gedoopt. Aldus deze trotse mama (die nog steeds hoest en snottert en het nog heel even probeert vol te houden zonder antibiotica)!
vrijdag 20 augustus 2010
het ritme van de vakantie
Langzaamaan komt het oude, vertrouwde ritme in ons leven weer terug. Frank neemt de bouwvak erg letterlijk en BOUWt en flink op los in zijn VAKantie. En dat geeft mij dan ook weer een leuke oppepper want ons huis komt er steeds mooier uit te zien. (Al duurt het nog wel een tijd voordat het helemaal af zal zijn. We hebben, in tegenstelling tot alle adviezen in de bouw- en klusprogramma's, een planning maar helemaal laten lopen. Maar de vooruitgang geeft moed!)
Ik merk wel dat ik erg moe(s)t bijkomen van de afgelopen periode; het ziekbed van mijn schoonvader, zijn overlijden en zijn uitvaart. Het was allemaal niet niks. Ik heb een tijdje met het middagslaapje van Rik meegedaan en heb toch maar weer om een antibioticakuur gevraagd (het wordt een recordjaar...). Ik was ook zo verschrikkelijk moe en ik denk dat mijn weerstand daardoor ver te zoeken was, dus stroomden mijn longen maar weer eens vol met sputum, waarbij ik ook nog weleens echt te weinig tijd had om (goed) te vernevelen en te peppen. Gelukkig is ook deze kuur aangeslagen, maar tjongejonge, het heeft ook een behoorlijk protesterende maag opgeleverd. Toch ben ik heel blij dat ik nog steeds weg kom met pillen in plaats van antibiotica via een infuus (afkloppen, afkloppen!). Ook heb ik de laatste tijd erg weinig aan mijn conditie gedaan en heeft die wel bijna het nulpunt bereikt.
Om toch nog een beetje vakantie te kunnen vieren, zijn we afgelopen zondag met vrienden naar de dierentuin geweest. Ondanks de slechte weersvoorspelling werd het een heerlijke dag. Hier nog een paar leuke foto's; op welke staat het lieve "aapje"?
Ik merk wel dat ik erg moe(s)t bijkomen van de afgelopen periode; het ziekbed van mijn schoonvader, zijn overlijden en zijn uitvaart. Het was allemaal niet niks. Ik heb een tijdje met het middagslaapje van Rik meegedaan en heb toch maar weer om een antibioticakuur gevraagd (het wordt een recordjaar...). Ik was ook zo verschrikkelijk moe en ik denk dat mijn weerstand daardoor ver te zoeken was, dus stroomden mijn longen maar weer eens vol met sputum, waarbij ik ook nog weleens echt te weinig tijd had om (goed) te vernevelen en te peppen. Gelukkig is ook deze kuur aangeslagen, maar tjongejonge, het heeft ook een behoorlijk protesterende maag opgeleverd. Toch ben ik heel blij dat ik nog steeds weg kom met pillen in plaats van antibiotica via een infuus (afkloppen, afkloppen!). Ook heb ik de laatste tijd erg weinig aan mijn conditie gedaan en heeft die wel bijna het nulpunt bereikt.
Om toch nog een beetje vakantie te kunnen vieren, zijn we afgelopen zondag met vrienden naar de dierentuin geweest. Ondanks de slechte weersvoorspelling werd het een heerlijke dag. Hier nog een paar leuke foto's; op welke staat het lieve "aapje"?
zaterdag 13 februari 2010
boink, boink, boink
Goed nieuws: de antibioticakuur werkt! Inmiddels heb ik weer meer energie en lucht, al ben ik nog niet helemaal de oude. Daardoor slaapt Rik sinds donderdagavond ook weer in zijn eigen bedje. Heerlijk, om onze knul weer lekker bij ons te hebben. Al kan hij het bij opa en oma prima uithouden! Want die hebben Loeki, de hond (al heeft Loeki echt totaal geen interesse voor Rik, zelfs niet na dappere pogingen om aandacht door te "roepen", te gillen of met de voetjes te stampen)! En een klok die "bim, bam" doet (ehm, tja, ik ben inmiddels helemaal gewend aan babytaal), en Loeki loopt daar rond, en heb ik al vermeld dat Loeki bij opa en oma woont? (Hmm, da's wel duidelijk, geloof ik!) En natuurlijk kunnen opa en oma het ook niet laten om Rik lekker te verwennen!
De Augmentin heeft er ook voor gezorgd dat ik toch nog fit genoeg was om vanavond naar de carnavalsoptocht in Alphen te gaan kijken. Want we wonen dan wel niet helemaal onder de rivieren maar ertussenin, da's nog geen excuus om carnaval niet te vieren! Nou geef ik eigenlijk helemaal niet zoveel om het hele feestgedruis, maar de verlichte optocht in het dorp sla ik niet gauw over, dik ingepakt in twee fleecetruien en een warme winterjas van Frank, want met al die lagen kleding past mijn jas dus echt niet meer (helaas voorkomt dat alleen nog steeds geen koude tenen). En inderdaad, daar hoort heel veel "boink, boink, boink" (=herrie) bij...
De Augmentin heeft er ook voor gezorgd dat ik toch nog fit genoeg was om vanavond naar de carnavalsoptocht in Alphen te gaan kijken. Want we wonen dan wel niet helemaal onder de rivieren maar ertussenin, da's nog geen excuus om carnaval niet te vieren! Nou geef ik eigenlijk helemaal niet zoveel om het hele feestgedruis, maar de verlichte optocht in het dorp sla ik niet gauw over, dik ingepakt in twee fleecetruien en een warme winterjas van Frank, want met al die lagen kleding past mijn jas dus echt niet meer (helaas voorkomt dat alleen nog steeds geen koude tenen). En inderdaad, daar hoort heel veel "boink, boink, boink" (=herrie) bij...
Abonneren op:
Posts (Atom)