broeden

Vandaag heb ik contact gehad met mijn longarts. We hebben afgesproken dat ik doorga met de huidige antibioticakuur en het laat weten als het toch slechter gaat. Ook moet ik morgen een sputumkweek opsturen zodat we eventueel naar aanleiding daarvan kunnen kijken of er nog een andere kuur nodig is. Voor nu lijkt het erop dat ik toch langzaam opknap, AFKLOPPEN. Nou ja, da's ook vooruitgang. Ik moest me van haar vooral laten verwennen (hmm, zou dat ook in de zorgpolis zitten? Hi hi, vast niet!) en me helemaal richten op het (ik citeer) "uitbroeden van dit kindje". Zo te voelen lukt dat tot nu toe aardig want de kleine buitelt er vaak vrolijk op los!

Mijn lijf heeft trouwens wel wat te verduren door al dat broeden: ik merk dat ik echt wat aan vetreserves inlever want ik blijf even zwaar (lees: mijn buik groeit en mijn armen en benen worden dunner). Nu moet ik ook bekennen dat ik aardig aan de zware kant begon aan deze zwangerschap en nog steeds zoveel mogelijk probeer te bewegen, wat heel goed is maar waardoor ik naar mijn idee ook wat gewicht inlever. Tja, dan gooi ik er tijdens het broeden maar wat extra drinkvoeding in. En probeer ik me verder vooral rustig te houden!

waardeloos

Okee, ik geef het meteen maar toe: de laatste tijd ben ik echt waardeloos als familielid, vriendin of blogger... Geplande bezoeken worden uitgesteld of niet eens opnieuw gepland, mails wachten op antwoord en blogberichten laten op zich wachten. Ik wil het wel bijhouden maar het lukt even niet. Zwangerschap en winter gaan voor mij blijkbaar niet helemaal goed samen. Ik heb al weinig puf door de steeds dikker wordende buik, en het werd helemaal lastig toen er zich ook nog een buikvirus aandiende. Tenminste, ik denk dat het dat was. Ik heb in ieder geval een week lang vooral last gehad van flinke maagkrampen (voordeeltje: kon ik alvast leren puffen voor de bevalling)... Het buikvirus werd meteen opgevolgd door (weer) een flinke verkoudheid die weer resulteerde in een kuur en een meer dan waardeloze longfunctie (die weer zorgde voor een paar flinke huilbuien, bleh). Ik voel me nog steeds belabberd en hoop dat de tablettenkuur aanslaat (ik heb er inmiddels al zoveel achter de kiezen deze zwangerschap dat ik serieus bang ben dat het minder zal aanslaan). Van de week heb ik weer contact met de longarts, als ik niet opknap, zal het toch een ziekenhuisopname moeten worden en een infuuskuur. Tja, al met al heb ik het even helemaal gehad.

Ik laat me nu verwennen door mijn moeder terwijl ik ondertussen baal van de kou, want ik ben ook nog eens een enorme koukleum. Het enige leuke aan deze tijd is dat er geschaatst kan worden maar dat laat ik dit jaar met deze dikke buik natuurlijk aan me voorbij gaan. Wat mij betreft mag de lente beginnen! En voor iedereen die wacht op een teken van leven van mijn kant: sorry! Misschien kunnen we het inhalen in de lente (of zomer, of ...)?

eindelijk een update

Even een klein (nou ja) berichtje omdat ik tot mijn grote schande nog niks van me heb laten horen in het nieuwe jaar! Ik heb weinig energie op het moment, en de energie die ik heb, steek ik vooral in Rik, een stukje huishouden en sporten. Gelukkig zijn de vermoeiende feestdagen achter de rug, al heb ik helaas wel een souvenir aan oudjaar overgehouden. Door alle rook die buiten hing na het vuurwerk heb ik weer een infectie gekregen. Ik knap er maar langzaam van op, en moet mezelf er nu soms echt toe dwingen meer rust te nemen.

Gelukkig gaat het met de zwangerschap goed. Ik voel de baby steeds beter bewegen en sterker worden. Inmiddels groeit mijn buik wel richting mijn longen en beginnen mijn ribben af en toe pijnlijk te worden wat het ophoesten iets moeilijker maakt. Maar dit is een probleem wat we natuurlijk aan zagen komen en wat tijdelijk is. Ik ben nu 26 weken zwanger en dat betekent dat de baby nu overlevingskansen heeft bij een vroeggeboorte! Een kleine geruststelling, al is een geboorte nog zeker niet wenselijk. Ik ben benieuwd hoe lang ik het uiteindelijk vol ga houden, ik ga voor eind maart! Hi hi, misschien moet ik me maar laten sponsoren ten bate van de NCFS, maar het is eigenlijk een veel beter idee om deelnemers aan de ´I Outrun CF´-loop op 25 maart te sponseren: neem hier maar eens een kijkje!

opluchting

Het lijkt weer een stukje beter te gaan! Pfff, wat ben ik opgelucht, zeg!! Ik zag de bui namelijk al helemaal hangen. Maar gelukkig worden mijn longen weer rustiger en is de pijn weg. Ik heb het idee dat ik op tijd met antibiotica ben begonnen (met in het achterhoofd dat in een zwangerschap een infectie veel sneller kan verergeren), waardoor die de piek van de infectie heeft kunnen opvangen. En verder probeer ik zoveel mogelijk zooi uit mijn longen te krijgen door goed te sprayen en op te hoesten en... te sporten (jawel, ik kan het echt).

Woensdag heb ik nog contact gehad met mijn longarts, die ook vond dat ik goed had gehandeld door zo snel te reageren en dat ik er van uit mag gaan dat de kuur werkt. We hebben afgesproken dat ik na de kerst nog even bel. Als ik me dan goed voel, maak ik de kuur af en doen we verder niets. Wat er ook uit de kweek komt. Voel ik me niet goed genoeg dan buigt de arts zich over de uitslag van de kweek om te kijken of er nog een andere kuur moet volgen.

Ik ben tevreden over hoe alles dit keer is verlopen. Ik heb zelf snel gehandeld (ik wil het namelijk allemaal nog weleens te lang afwachten), maar ik vind ook dat Dekkerswald goed heeft gereageerd. Niet in de laatste plaats door de begripvolle cf-verpleegkundige. Hopelijk loopt het deze keer dus met een enorme sisser af en rest me niets meer dan verder opknappen. En ondertussen ga ik even genieten van mijn 'overwinning'!

stressssss

Het begint weer te rommelen in mijn longen. Het lijkt het bekende gevoel van een (beginnende) infectie te zijn. Misschien komt het door de moeheid die alle kerststress, polisstress (ook wij ontkomen helaas niet aan alle jaarlijkse veranderingen van de zorgverzekeraars) of is het toch een opkomende verkoudheid. In ieder geval heb ik gisteren een sputumkweek op de post gedaan (die hopelijk niet verdwaalt in alle kerstpost), heb ik vanmorgen alvast contact opgenomen met de cf-verpleegkundige en ben ik vandaag met een antibioticakuur gestart, voor mijn gevoel echt op tijd dit keer.

Deze infectie geeft me ook de nodige stress. In de zwangerschap van Rik had ik namelijk rond deze tijd (22 weken zwanger) een enorme infectie. Godzijdank is er toen niks mis gegaan met de zwangerschap, maar ik moet er niet aan denken wat er allemaal had kunnen gebeuren. Het kindje is dan namelijk nog niet levensvatbaar buiten moeders buik. En nu merk ik dat de angst voor een herhaling daarvan er bij mij goed in zit. Die situatie wil ik echt koste wat kost voorkomen, dus woensdag heb ik weer contact met de longarts voor een eventueel plan van aanpak. Hopelijk slaat de kuur snel aan en ben ik met een paar dagen door het ergste heen.

het eerste trimester zit erop!

Er is alweer een week voorbijgevlogen. En dus is het echt weer de hoogste tijd voor een update! Alles gaat goed, ik ben inmiddels al bezig aan het tweede trimester van mijn zwangerschap! Wat gaat het hard, de afgelopen periode is echt voorbijgevlogen! Was ik in de zwangerschap van Rik echt de dagen aan het aftellen, ik kan nu gewoon bijna niet geloven dat ik alweer 14 en een halve week zwanger ben! En hoewel ik echt veel meer last heb gehad van de standaard zwangerschapskwaaltjes, gaf Rik voldoende afleiding om niet de hele dag met de zwangerschap bezig te zijn. Gelukkig lijkt het erop dat de misselijkheid wat minder aan het worden is zodat ik niet meer iedere ochtend hoef te spugen. En mijn energie komt weer terug, zo fijn!

Ook de antibioticakuur na de verkoudheid zit er weer op. Het herstel is langzaam gegaan, maar da´s ook vooruitgang. Afgelopen week ben ik op controle geweest bij mijn longarts en gelukkig was mijn longfunctie stabiel gebleven. Een lieve longfunctie-assistent heeft me gerust kunnen stellen en nog wat waardevolle tips gegeven waardoor ik wonder boven wonder zelfs nog ietsje beter heb geblazen! Ik heb ook geprobeerd om zoveel mogelijk te bewegen omdat dat goed is voor de zwangerschap en ook voor het herstel van de verkoudheid. En eigenlijk ook omdat ik echt aan mijn conditie moet werken. Dus ga ik wandelen met mooi weer en fiets ik meerdere keren per week op de spinbike. Al moet ik daarvan nu wel echt het stuur hoger gaan zetten, omdat mijn buik in de weg gaat zitten:

Deze foto is gemaakt aan het eind van het eerste trimester, toen ik dus 13 weken zwanger was. En ja, er zit echt maar één kindje in mijn buik... Geen wonder dat Rik steeds "dikke mama" roept, al wil hij dan eigenlijk gewoon gekieteld worden!

Ook heb ik weer een controle bij de gyneacoloog gehad, deze echo is ook gemaakt aan het eind van het eerste trimester, het kindje was toen bijna 6 cm lang van kruin tot stuit (inderdaad, ik snap ook niet waar mijn nu al enorme buik vandaan komt):

goede weg

Gisteren had ik hoop dat ik de goede weg was ingeslagen met de antibiotica, inmiddels weet ik zeker dat de Augmentin werkt! Gelukkig!! De angst voor een enorme infectie zit er namelijk wel in na die in de zwangerschap van Rik te hebben meegemaakt. Heel fijn dat ik nu merk dat het ook anders kan mits ik maar op tijd aan de bel trek (oei, hopelijk onthou ik die les). Vannacht heb ik weer lekker kunnen slapen, zonder stapels kussens. Mijn longen doen minder pijn en voelen veel rustiger. Er moet nog een heleboel rotzooi uit, maar met vernevelen en peppen lukt dat wel. En hopelijk kan ik vandaag nog even uitwaaien buiten als het droog is (aan de wind zal het niet liggen), want frisse lucht doet ook wonderen!

toch antibiotica

Ik was er al bang voor met zo'n flinke verkoudheid: gistermiddag ben ik toch maar begonnen met antibiotica. Dus helaas (of eigenlijk gelukkig, want ik voel al een hele kleine verbetering) is de volgende kuur (zwangerschapsproof) een feit. Het is altijd weer lastig om te beslissen wanneer een kuur te beginnen. Gisteren begonnen de eerste tekenen van infectie op te spelen. In een zwangerschap is het trouwens van belang infecties snel en goed aan te pakken, dus met dat in het achterhoofd wilde ik niet langer wachten. En dat was de goede beslissing want gisteravond ging het slechter waardoor ik vannacht erg slecht heb geslapen. Plat liggen ging bijna niet door al het sputum dus heb ik geprobeerd een beetje te dutten met een stapel kussens in de rug. Nu voelen mijn longen gelukkig weer wat rustiger (al doet alles pijn van het hoesten) dus ik ga proberen vanmiddag nog wat slaap in te halen in de hoop dat ik nu weer op de goede weg ben.

verkouden

En ja hoor, het is weer herfst! En dat betekent dat ik mijn eerste verkoudheidsvirus van het seizoen al weer te pakken heb. Begin deze week begon Rik al, hij werd hangerig, heeft een nachtje verhoging gehad, en nog steeds snottert hij meer, grijpt af en toe naar zijn oortjes (dat kan bij verkoudheid horen, heb ik nu ook last van) en hoest vooral als hij plat in zijn bedje ligt (daarom ligt er nu een kussen onder zijn matrasje). Sinds gisteren heb ik ook hoofdpijn, keelpijn, mijn neus zit dicht en (waar ik het meest voor vrees) ik begin al wat meer te hoesten. Ik was al wat voorzichtiger met het opzoeken van mensen, ga niet naar (drukke) verjaardagen en heb mensen die verkouden of grieperig zijn een heus verbod opgelegd om op bezoek te komen. Maar ja, de boodschappen moeten toch gehaald worden en juist in de zwangerschap staan er veel ziekenhuiscontroles op het programma, conclusie: er onderuit komen bestaat niet (hoewel ik probeer zo min mogelijk risico te lopen). Als zwangere moet je extra oppassen met allerlei middeltjes tegen verkoudheid, er zit dus niks anders op dan 'gewoon' uitzieken. En HOPEN dat ik de antibiotica nog heel eventjes buiten de deur kan houden...

tuinkabouters

Het is wat deze maand. Tot nu toe hebben we ieder weekend wel iets te doen gehad. Leuk, maar ook vermoeiend. Vorige week zijn we twee avonden naar Pleinpop geweest bij ons in het dorp. Daarna bleek dat de nasleep van een verkoudheid in combinatie met twee lange avonden en een massaal genegeerd rookverbod in de feesttent toch teveel voor me waren. Meteen na het weekend ben ik dus maar weer begonnen met een antibioticakuur. Gelukkig wel gewoon in tabletvorm, en pff, volgens mij werkt die weer!

En zo konden de geplande uitjes van dit weekend ook doorgaan. Gisteren ben ik dus naar de Elf Fantasy Fair geweest en vanmorgen met familie naar de Tuinen van Appeltern. Daar konden we vandaag via een actie gratis naartoe en met dit mooie weer laten we dat natuurlijk niet door de neus boren!

En nu snap ik ook waarom alle modeltuinen daar zo mooi zijn! Ze hebben tuinkabouters in dienst! Rik moest natuurlijk wel even kennismaken:

planning

Ik krijg een nieuw vernevelapparaat. Omdat we (de dokter en ik) willen uitproberen of ik baat heb bij vernevelen met antibiotica. En dus kom ik eindelijk in aanmerking voor een I-Neb, een sneller en stiller sprayapparaat dan die irritante compressors. Tenminste, dat snellere en stillere is me beloofd. Ik ben benieuwd of het me bevalt. Maar mensen, voordat zoiets geregeld is!!! Want nu werd ik opeens twee dagen achter elkaar om kwart voor vijf 's middags gebeld door twee firma's en ben ik nog niks wijzer... (En kwart voor vijf is ook niet heel handig want dan is deze moeders-de-vrouw de piepers aan het schillen.) Ik citeer:

...
BEDRIJF A (hierna te noemen "A"): ik heb hier een aanvraag liggen voor een I-Neb voor u.
IK: dat kan kloppen, ja.
A: dan komt er volgende week iemand van onze firma het apparaat afleveren en uitleggen.
Ik: da's fijn, wanneer?
A: dat weet ik niet, dat kan ik hier niet zien. Wanneer kunt u volgende week?
IK: ik ben de hele dag thuis, dus ik kan wel wat aanpassen. Maar ik wil het wel graag vantevoren weten. Wanneer heeft uw collega tijd?
A: dat weet ik echt niet, daar bellen we u nog over terug. Kunt u 's morgens vroeg, dat komt goed uit voor de route.
IK: dat kan wel, maar wanneer dan, dan kan ik daar rekening mee houden.
A: dat weet ik niet, dat kan ik hier echt niet zien. We bellen u nog.

...
BEDRIJF B (hierna te noemen "B"): uw antibiotica zal volgende week geleverd worden.
IK: da's mooi, weet u wanneer?
B: dat weet ik niet, dat doet een andere afdeling. En dan komt er ook iemand uitleggen hoe u het medicijn moet gebruiken. Wanneer krijgt u het vernevelapparaat?
IK: dat weet ik niet (AAAAAHHHH), ik wacht nog op het telefoontje. Hopelijk begin volgende week. Wanneer komt uw verpleegkundige?
B: dat weet ik niet, ik doe die planning niet.
IK: ah, en neemt die dan wel meteen de antibiotica mee?
B: neehee, dat is logistiek wel erg lastig!
IK: #$*@%!
B: sorry voor het ongemak, maar we bellen u nog.

AAAAAAAAAAHHHHHHHHHGGGGGGGGGRRRRRRRRR!!!!!

(O ja, even ter informatie: ik heb van beide verder nog niks gehoord...)

drukke dagen

Het is weer zover, we zitten middenin de drukke dagen voor kerst. Waarin opeens nog zoveel moet gebeuren wat écht niet kan wachten tot na de feestdagen (NOT)! En dus heb ik veel te weinig tijd voor mijn blog... En als ik dan tijd heb, kijk ik natuurlijk eerst op het blog van Miss Piggy! Want jaaaaaaaaa, het is zover! Maandag heeft ze nieuwe longen gekregen!! En ik kan niet tegelijk typen en de duimen laten draaien voor haar.

Ik voel me gelukkig wel steeds beter, maar heb er nog een tablettenkuur van twee weken achteraan gekregen. Want door de infuuskuur heeft een oude bekende in mijn longen opeens wel heel veel speelruimte gekregen en die was niet onder de indruk van het eerste (en tweede) goedje. Ja, ik heb het helemaal gehad met de antibioticakuren voor dit jaar...

En verder? Ploeteren we ons vooral door de sneeuw heen. Het enige vervoermiddel wat nog echt lijkt te werken, is de slee:

ingecheckt en online!

Yesssss!! Laptop geregeld, dus hier ben ik weer! (Ehm, hoe had ik dit ook anders kunnen typen?) Tja, ik heb cf, dus ik blog...

Sinds gisteren zit het infuus erin (het typt een stuk onhandiger maar het is voor de goede zaak), en heb ik al een aantal doseringen antibiotica gehad. Hopelijk knap ik er snel wat van op. En hoewel een thuisinfuus mogelijk is, wil de dokter me voorlopig in het ziekenhuis houden zodat ik kan rusten en eens even de situatie overzien met het team. Want misschien moet ik toch iets aan mijn ritme thuis veranderen om te zorgen dat ik meer weerstand kan opbouwen. Maar nu eerst eens uitzieken en bijkomen van de afgelopen dagen want hoewel opname ook mijn voorstel was omdat ik me weer eens veel te ziek voelde, is het toch wel een enorme domper als blijkt dat de dokter er net zo over denkt.

En, ook héél belangrijk, mijn tijdelijke ziekenhuisadres:

UCCZ
T.a.v. Erika van Dijk
Afdeling 1, kamer 16
Nijmeegsebaan 31
6561 KE GROESBEEK

Telefoon (rechtstreeks nummer): 024-6859901.

Voor familie en vrienden (helaas geen cf-ers of grieperigen): bezoek mag tussen 15.00 en 20.00 uur.

opname

Slecht nieuws: morgen moet ik voor een paar weken inchecken bij Dekkerswald. Ik blijf maar antibiotica nodig hebben na een verkoudheid en da's nou net het probleem: ik ben de laatste tijd veel te vaak verkouden. Dat ligt trouwens niet aan Rik (iedereen roept altijd dat het ligt aan een kindje in huis, maar Rik is, behalve vorige week, nog maar heel weinig ziek geweest) maar om mij heen zijn nu ook zoveel mensen verkouden, ik kom er gewoon niet onderuit. Ik weet alleen even niet meer wat ik moet doen om uit die cirkel te komen en de bacteriën die dan iedere keer opspelen moeten nu ook maar eens extra flink aangepakt worden, dus morgen gaat er (hopelijk) een infuus in. En ik hoop ook dat we in het ziekenhuis kunnen nagaan waar het nou steeds mis gaat, en er iets aan kunnen veranderen. Al heb ik al wel een vermoeden: ik sport vrij weinig de laatste tijd waardoor mijn conditie achteruit gaat en ik dus vatbaarder ben geworden voor alle virussen. Maar ja, iedere keer als ik de draad weer net heb opgepakt, dient het volgende virus zich al weer aan met alle gevolgen van dien, en kan ik weer helemaal opnieuw beginnen.

De opname is dus ook wel nodig, en ik sta er ook wel achter. Vandaag heb ik een extra controle gehad en die was ronduit slecht. En ik ben dat moe en ziek voelen ook zo zat! Maar wat is het moeilijk om Rik achter te moeten laten bij zijn opa en oma, snif, snif!

Hopelijk kan ik er een laptop regelen, dan volgt er meer nieuws.

griepprik

Zo, ik heb de griepprik van dit jaar gisteren weer gehad. En zoals gewoonlijk heb ik nu weer een pijnlijke rode plek op mijn arm. Ach, liever een paar dagen een zere arm dan een flinke griep, met alle gevolgen van dien. Maar nou voel ik me vandaag ook helemaal niet zo lekker. Hmm, de volgende verkoudheid die zich aandient (ik begin echt een verkoudheidsfobie te krijgen, geloof ik)? Is mogelijk, Rik is ook al weer aan het snotteren. Of zou het toch met de prik te maken hebben? Was ik eindelijk aan het opknappen van de vorige infectie (duurt lang dit keer)... Gelukkig is mijn antibioticakuur nog niet afgelopen. En ondertussen hoop ik maar dat het een bijwerking is van de prik, en plof ik nog maar even op de bank (met fleecedeken, een leuk boek en sprayapparaat).

balen

Eind van de middag kreeg ik gisteren toch echt het idee (halleluja!) dat ik de strijd tegen de "feestende beestjes" in mijn longen niet ging redden zonder antibiotica. Dus helaas is de volgende kuur een feit. Ik baal er echt van en zat er gisteravond helemaal doorheen, ik was zo moe, benauwd en kon de tranen ook al niet meer tegenhouden (helpt niet, lucht wel op). Zo te voelen moet mijn lichaam nu weer wennen aan de kuur, maar nog langer afwachten leek me toch niet verstandig. Het is niet anders, hopelijk knap ik nu beter op!

nog steeds verkouden

Ik ben nog steeds niet erg opgeknapt. (Het zou ook kunnen dat ik gewoon véél te ongeduldig ben, uitzieken heeft natuurlijk tijd nodig.) Ik heb inmiddels contact gehad met het ziekenhuis en ik mag het nog een dag aanzien. Maar ik mag ook weer met een kuur beginnen als ik niet verder opknap. Ik wil inderdaad (nog) niet beginnen met antibiotica, dus ik doe nog even mijn best om het zonder te doen. Maar het is wel geruststellend dat de kuur klaarligt (daar gaat mijn goede voornemen).

Ondertussen doe ik nog steeds erg mijn best om goed te sprayen en de zooi uit mijn longen te krijgen. Ook probeer ik iedere dag even te wandelen (voor andere sport heb ik nu geen puf en zo ben ik meteen even in de buitenlucht). Omdat Rik nog steeds bij opa en oma logeert, hoef ik nu geen wandelwagen te duwen (even wennen) maar dan nog is het "beklimmen" (lees: in slakkentempo een afweg oplopen) van de dijk opeens de ultieme vorm van fitness.

Gelukkig heb ik inmiddels ook alles in huis voor de insulinepomp, zodat ik er volgende week op kan worden aangesloten. Het heeft wel wat voeten in aarde gehad en uiteindelijk nog best wel wat telefoontjes (en ergernis van mijn kant, en onnodige energie), maar laat ik het er maar op houden dat dat opstartproblemen zijn.

ziek

Het gaat vandaag helemaal niet lekker. Gisteren dacht ik eigenlijk nog dat de verkoudheid minder werd, maar vannacht heb ik al flink liggen hoesten. En vanmorgen was de verkoudheid weer in volle hevigheid terug, potver....! Ik heb altijd het idee dat het van keel en neus naar mijn longen gaat en daar zit het nu dan ook. Toch voelt het meer aan alsof mijn longen heel erg geprikkeld zijn dan dat ze overvol met sputum zitten. En dus doe ik nog steeds mijn best om zonder antibiotica op te knappen (duim, duim).

Rik logeert weer even bij opa en oma, zodat ik alle tijd heb om te slapen en te sprayen. Tja, veel meer krijg ik nu niet voor elkaar, bleh! Ik wil altijd veel te veel doen (that's me!), en ik vrees dat ik ook nu weer niet genoeg rust heb genomen om beter te worden. Maar nu heb ik weinig keus meer: uitzieken, dus!

lente!

Hoe gaat het nu eigenlijk met me: na het stoppen van de laatste Augmentinkuur ben ik na een week (en ondanks een iets betere longfunctie) toch weer verkouden geworden... Dan komen we ook meteen bij een "probleem" van een cf-moeder: dit keer heb ik waarschijnlijk via Rik het virus opgelopen. En tja, zo'n kleintje is nu eenmaal veel vaker verkouden. Daarom gaat Rik ook niet naar kinderopvang, omdat daar vaak virussen rondhangen. Helaas zijn een heleboel mensen nu verkouden en is het gewoon nooit helemaal te voorkomen. Maar vervelend is het wel. Vooral omdat mijn longen toch weer snel volzaten. En nu slik ik dus wéér een Augmentinkuur...

Wel heb ik vandaag echt kunnen genieten van (een voorproefje van?) de lente! Heerlijk, daar was ik echt aan toe!! Nou heb ik gehoord dat die voorlopig tot en met morgen duurt dus ik neem het er even van en heb een heel stuk gelopen met Rik in de wandelwagen. In Alphen vieren er al meer de lente, zoals op de foto te zien is (Meestal staan er twee ooievaars in het nest, maar natuurlijk net niet op het moment dat ik met mijn fototoestel in de aanslag stond. Ach ja, één is ook al mooi! De foto heb ik trouwens niet vandaag gemaakt, dan had hij of zij er toch wat zonniger opgestaan!)

afkicken

Afgelopen zaterdag was de laatste dag van mijn Augmentinkuur. Sinds die tijd ben ik misselijk, draaierig en heb flinke buikpijn gehad. Ik geloof dat ik gewoon ontwenningsverschijnselen heb!! Whaaa! Was mijn lichaam net wat gewend aan de antibiotica, krijgen we dit weer. Nou was het (voor mijn doen) wel een flinke kuur en is drie weken ook wel lang, maar toch. Ook heb ik zaterdagavond gebarbecued (in een feestzaal want buiten lijkt dat me nog lang niet aan te bevelen)! En hoewel barbecuen niet helemaal mijn ding is, denk ik niet dat ik zo beroerd kan worden van dat ene zwartgeblakerde stukje vlees... (Verder was de avond wel heel gezellig, trouwens!) Gelukkig gaat het weer wat beter dan gisteren, dus hopelijk ben ik snel weer mijn oude, vertrouwde zelf!