het kan beter, het kan slechter

Zo, na een nieuwe layout ook een nieuw bericht. Na zo'n anderhalve maand de nieuwe onderhoudsantibiotica te hebben gebruikt, mocht ik deze week weer naar de longarts. En natuurlijk stond er ook, zoals gebruikelijk, een longfunctie op het programma. En die blies ik precies hetzelfde als de vorige keer! Balen dus, want ik had met al het sporten en de nieuwe medicijnen zo gehoopt op een paar procent erbij. Aan de andere kant zijn mijn longen ook niet verder achteruit gegaan, heb ik wel meer energie gekregen en ben ik niet meer verkouden geweest (AFKLOPPEN!). Een longfunctie zegt dus ook niet alles, maar de laatste tijd blijven die getallen wel erg in mijn hoofd zitten. We (de longarts en ik) hebben nog wel hoop dat het wat beter kan worden dus blijf ik mijn best doen!

layout

Ik wil weer eens een andere opmaak van mijn blog uitproberen, dus ziet het er nu blauw uit! Het is even wennen...

schoenentic

En ik dacht nog dat alleen vrouwen last konden hebben van een schoenentic...

mijn oma

Vandaag 10 jaar geleden is mijn oma overleden. De oma waarnaar ik vernoemd ben en dat voelt nog altijd heel speciaal! Wat is er eigenlijk in de afgelopen 10 jaar veel gebeurd: verkering, trouwen, verhuizen, een zoon gekregen. Ze zou het vast allemaal heel graag meegemaakt hebben. En wat zou ze trots zijn geweest. Niet alleen op mij trouwens, maar op al haar kleinkinderen! Maar 10 jaar geleden ging het niet meer, haar lichaam was op. En natuurlijk missen we haar, vooral op die speciale momenten. Maar het was goed zo. En ik denk dat ze vast wel ergens over ons waakt. (Haar portret heb ik overigens gekopiëerd van haar trouwfoto van net na de tweede wereldoorlog. Dat ze daar nog eens mee op internet zou staan!)

geen nieuws is goed nieuws

Daar ben ik weer! Zo, da's echt lang geleden! Er is niks aan de hand, hoor. Ik heb het gewoon druk, druk, druk (iiieeekkksss, en ik heb er altijd zo'n hekel aan als iemand dat zegt, of schrijft...). Het komt gewoon allemaal door mijn nieuwe vernevelapparaat, de I-Neb. Want eerst moest ik toch iets doen tijdens dat lange sprayen en zat ik vaak achter de computer. Maar met mijn nieuwe apparaat ben ik zo klaar en het is echt verbazingwekkend hoe snel die tijd dan weer opgevuld is. Vooral met huishoudelijke taken, bleh. En dan kom ik niet meer aan bloggen toe, of reacties geven op andere blogs, sorry!

En verder heb ik eigenlijk ook geen nieuws. Behalve dan dat het eigenlijk best aardig gaat (afkloppen!). Ik heb het sporten thuis echt opgepakt en voel me inmiddels een stuk fitter. Ik merk ook al wat vooruitgang in het fietsen: eerst trapte ik me helemaal kapot en nu bijna helemaal kapot, hi hi! En heb ik de hele week spierpijn... Maar het is ook wel weer heerlijk om te doen. Ik geloof dat mijn nieuwe onderhoudsantibiotica ook beter werkt en die zorgt voor minder zooi in mijn longen en dus iets meer lucht en dus meer energie waardoor het allemaal ook net wat makkelijker gaat. (Hopelijk mag ik ermee doorgaan, er staat nog een test op het programma in het ziekenhuis.) Ik moet er alleen voor waken dat ik me niet te druk maak.