Gisteren ben ik bij mijn internist geweest. Want tja, die bloedsuikers moeten af en toe toch echt door een derde gecontroleerd worden. En tja, die bloedsuikers moet ik zelf ook controleren. En tja, dat schiet er nogal eens bij in... Ik heb er al een tijdje moeite mee om het hele medicijn-gebeuren bij te houden. En het blijkt dat het eerste wat ik dan laat varen het maken van een curve is. De laatste tijd betrap ik mezelf er zelfs weleens op dat ik er pas tijdens het eten aan denk dat ik nog insuline moet spuiten. Oeps. En ik heb gewoon een overkill aan testen gehad tijdens mijn zwangerschap. En ik mis mijn continue glucosemeter die ik tijdens mijn zwangerschap heb mogen gebruiken en ook nog eens netjes betaald kreeg!! Helaas wat dat betreft duurt een zwangerschap zo'n negen maanden en is na die tijd een vergoeding opeens ook verleden tijd. Dus moet ik me weer "behelpen" met de ouderwetse vingerprik (die eigenlijk ook wel moet gebeuren tijdens het gebruik van de continue metingen, maar toen kon ik nog wel een goede indruk achterlaten met de toch al enorme lijst getallen).
Inmiddels denk ik er sterk over om dan toch de stap te gaan wagen en een insulinepomp te gaan gebruiken. Want de keren dat ik wel een curve maak, laten zien dat mijn glucosewaarden toch wel schommelen terwijl ik al zo'n 6 keer per dag spuit. Maar mijn grootste bezwaar is altijd geweest dat het me niet zo prettig lijkt om steeds maar met dat ding rond te moeten lopen. Maar het is ook wel duidelijk dat ik op deze manier niet verder kan en ik toch echt weer moet gaan werken aan een betere instelling. En hopelijk kan een pomp me dan motiveren. Al weet ik dat ik ook met het gebruik van een pomp mezelf moet testen.
Volgende week krijg ik meer informatie en ga ik kijken of het iets voor mij is. Maar ik ben wel heel benieuwd of er meer cf-ers (of geen cf-ers) zijn die een pomp gebruiken en wat jullie ervaringen dan zijn?
Ik zeg DOEN, die insulinepomp.
BeantwoordenVerwijderenVoor mij wegen de voordelen absoluut op tegen de nadelen. Als ik die al kan verzinnen.
Het gevoel dat je continu ergens aan vast zit ervaar ik niet. Mijn telefoon lijkt immers ook vergroeid met mijn hand. ;-)
Als je gaat douchen oid kun je het pompje eenvoudig afkoppelen en blijft alleen het infuuspunt in je buik over. Hoe dat is weet je uit de tijd van je zwangerschap en continumeting.
Sinds ik op de pomp zit zijn mijn waardes veel mooier. Mijn hba1c was in februari 6.1. Mijn arts glom van trots. ;-)
Ik had ook tijd nodig om te wennen aan het prikken maar inmiddels zit het er zo ingebakken dat het niet fijn voelt als ik het niet doe. Nu ik ook nog met Prednison bezig ben is een pomp en vaak prikken helemaal prettig. Ik had niet geweten hoe de boel zonder te regelen.
Succes met je afwegingen!
Hier ook een insulinepomp drager, al 12 jaar. Het is mijn maatje. Klinkt gek maar zonder pomp was ik veel meer met mijn diabetes bezig dan nu. Ben met pomp veel makkelijker bij te reguleren bij infecties en prednisongebruik.
BeantwoordenVerwijderenMocht je nog dingen willen weten of vragen je mag me altijd mailen.
Groeten van Astrid van Heeringen
astridvanheeringen@hotmail.com
Hier nog iemand met CF en POMP!!! Geweldige uitvinding.. Stuk stabieler geworden nadat ik de pomp (jaar of 5 geleden) ben gaan gebruiken! Heb ondertussen mijn 2e al.. Aangezien 1 pomp 4 jaar meegaat, en je dan een nieuwe mag;-) Met infecties schommel ik wel eens, maar met de juiste instelling, en af en toe een curve kom je er goed doorheen! Ik zou zeggen DOEN!!!
BeantwoordenVerwijderenGroetjes Marianne