pompje, stap 3

Inmiddels heb ik mijn insulinepompje een week in huis. Vorige week maandag heb ik uitleg gekregen (pfff, dat was veel tegelijk, ik was behoorlijk kapot aan het eind van de dag) en nu ben ik dus aan het oefenen met het pompje. Dat betekent dat ik nog niet aangesloten ben en nog even zoals voorheen gewoon moet spuiten met de insulinepen. Maar ik draag het pompje wel zoveel mogelijk bij me. En omdat ik nog geen insuline mag gebruiken via het pompje, zit er gewoon water in de ampul en plak ik het slangetje maar even met een pleister op mijn buik. Om een beetje het gevoel te krijgen hoe het straks allemaal gaat aanvoelen. Alleen weet ik af en toe echt niet waar ik het ding moet laten en zit het wel in de weg (vooral met Rik tillen is het oppassen, en dat moet nogal vaak want hij loopt nog niet). Ik heb er twee beschermhoesjes bij gekregen en een band zodat ik het ding om kan hangen als een tasje (vind ik niet handig!) of om mijn buik kan dragen. Maar er zijn nog heel veel meer mogelijkheden: om het dijbeen, aan de bh, als clip aan de broek (zou ik graag uitproberen), enz. Ach ja, ik denk dat ik er gewoon aan moet wennen. Het pompje bedienen lukt trouwens al best aardig. Al is er zoveel mee mogelijk dat ik beter techniek had kunnen leren in plaats van boekhouden! (Was trouwens ook handig geweest met al dat babyspeelgoed op batterijen...) O ja, en er zitten stickers bij zodat ik mijn pompje kan pimpen! Woehoe!!

En dan ben ik ook weer (voor de zoveelste keer dit jaar) verkouden (goh, ik geloof dat ik beter kan gaan vermelden wanneer ik niet ziek ben)! Bleh, bleh, bleh, en ik was net een week van de antibiotica af. Resultaat van de vorige infectie. Ik schreef het al eerder: het wordt echt een recordjaar! Vooralsnog denk ik het af te kunnen zonder weer een kuur (neeeeee, ik durf er bijna niet meer naar te vragen). Duimen dus dat ik dat ook volhou...