klaar!

Vanaf vandaag ben ik weer infuus-vrij!! Yeeeehhhhooooeeee!!! En dus staat niets me in de weg om weer eens achter de computer te kruipen en de hoognodige update te gaan typen! Want dat bleek even te lastig te zijn met mijn inmiddels ontstoken ader in mijn linkerhand en een nieuw infuus bovenop mijn rechterpols... Om zo lang mogelijk "plezier" te kunnen hebben van het pas geprikte infuus heb ik voor mezelf besloten dat onder andere typen maar even uit den boze was want dat type-diploma zit er blijkbaar nogal ingeramd dus valt het niet mee om dan ineens NIET met tien vingers op het toetsenbord te kunnen tikken.

Vorige week maandag mocht ik naar huis met een thuisinfuus! Nou ja, ik ben dus regelrecht naar mijn ouders gegaan om bij te komen en verder te genieten van de kuur... En vooral van Rik, die al bij opa en oma was. Tja, bijkomen moest ik echt. De goedbedoelde stoet aan verpleegsters, schoonmaaksters, voedingsassistentes, zaalartsen en behandelaars van het cf-team (in willekeurige volgorde) zorgde er tegelijk voor dat mijn rust ver te zoeken was. En wat er op dit moment nog meer ver te zoeken is, is mijn conditie. Ondanks de WII is die echt dramatisch gekelderd door twee weken opname. Daarom bevalt het thuisinfuus me ook veel beter, dan kan ik tenminste iets meer mijn eigen gang gaan en bewegen. Dat is wel iets om te onthouden voor de volgende keer, maar hopelijk duurt dat nog wel even!