potten en pannen

Gisteren zijn Frank en ik toch nog even de stad in geweest om onze trouwdag met een etentje te vieren. En om een pannensetje voor Rik te zoeken. Want onze kleine man is zo vaak bezig met roeren in allerlei bakjes dat we het tijd vonden voor een “echt” stel pannen.

Maar het viel nog niet mee om die te vinden. Na de speelgoedzaken te hebben afgestruind, bleken we keus te hebben uit maar twee soorten: een roze en een metalen. Die roze variant viel meteen af omdat we dat veel te meisjesachtig vonden. (Hmmm, zouden speelgoedfabrikanten nog zo ouderwets zijn om te denken dat alleen meisjes koken omdat ook de metalen pannenset in een roze verpakking zat? Of zouden wij weer te ouderwets zijn door Rik geen roze speelgoed te geven?) Hoewel de keuze ons tegenviel, hebben we de metalen pannetjes aangeschaft en meteen ook een schandalig groot prijsverschil ontdekt tussen de twee winkels die de setjes hadden (en natuuuurlijk voor de goedkoopste gekozen). Ik was ook best verontwaardigd dat pannetjes dus bijna niet meer waren te vinden, maar wel een plastic kant-en-klaar pizza als speelgoed…

Bij toeval liepen we ook nog tegen een houten (blauw!) speelgoedfornuisje aan. Die had ik al eens eerder gezien maar toen niet gekocht en daar heb ik vervolgens altijd spijt van gehad. Mijn dag werd dus nog leuker en het blijkt dat het toch een goede aanschaf was want Rik heeft er vanmorgen al heerlijk mee gespeeld: