De kraamtijd, ik vond het bij Rik niet leuk en ook nu vind ik het niks. Terwijl mijn lichaam moet herstellen van de zwangerschap en bevalling, vraagt de verzorging van de nieuwe baby veel energie. Ik heb last van de keizersnede, ben moe en mijn hormonen staan op de kop. Net als na de bevalling van Rik heb ik weer kraamtranen gehad, oftewel de 'baby blues'. Dat betekent huilen om niks, of juist om alles. Gelukkig gaat het inmiddels weer iets beter en is iedere dag er één dichter bij mijn herstel. De spreekwoordelijke roze (of blauwe) wolk kan ik nog niet bespeuren maar ik weet inmiddels dat ik gewoon eerst een periode moet wennen aan het nieuwe ritme.
Kas doet het wel prima! Hij maakt zijn slaapjes tussen de voedingen door 's nachts zelfs al wat langer, heerlijk! En Rik is een hele lieve grote broer! Was ik bij Rik nog panisch om iets fout te doen als nieuwbakken moeder, nu heb ik wat meer vertrouwen in mezelf wat me ook de nodige rust geeft. Mijn longen houden zich ook goed waardoor ik soms het sprayen kan verruilen voor wat extra slaap. Onze kamer vult zich intussen met slingers blauwe kaarten en ook de tuin is versierd. Gelukkig is lichtblauw altijd een lievelingskleur van mij geweest!
(Binnenkort hoop ik genoeg puf te hebben voor mijn bevallingsverhaal.)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten