vrijdag 7 mei 2010

het is altijd lente...

... in de ogen van de tandartsassistente. Althans, zo ging het liedje. Nou heeft mijn tandarts geen assistente, wel zo'n raar stickertje op zijn lamp van een kies met oogjes die kunnen rollen (zelfs na een half uur staren, want je moet toch iets als je daar ligt, is het nog een vreemd ding). En dat doet me nou niet bepaald aan de lente denken...

Bij mijn laatste controle bij bovengenoemde tandarts bleek na het maken van röndgenfoto's dat ik rechtsboven een klein gaatje in een kies had zitten (een gezegde luidt: "iedere zwangerschap kost een tand", maar of dat een jaar erna ook nog geldt? Niet volgens de beste man. Heb dus gewoon niet goed genoeg gepoetst, ai). Blij dat ik het 31 jaar heb kunnen volhouden zonder gaatjes, balen dat ik er nu toch een heb. Volgens de tandarts een makkie om te vullen...

Helaas bleek het boren toch niet te gaan zonder verdoving en heb ik inmiddels al twee weken tandpijn, wat door mijn hele rechterkaak lijkt te trekken. Nou was ik in de veronderstelling dat als er geboord, gevuld, gepolijst e.d. was, alles weer tiptop in orde was, maar nee. Volgens de tandarts kon het zijn dat mijn tand nog even wat gevoelig was voor warm en koud, en ik denk nu dat het sprayen wel een van de boosdoeners is van de hele kwestie. Ik krijg dan toch zo'n twintig minuten per keer koude lucht (met een medicijnsmaakje, bleh) binnen. Iets wat mijn tand dus blijkbaar niet zo kan waarderen. Gelukkig gaat het steeds iets beter, mijn tandarts ging namelijk al dreigen met een wortelkanaalbehandeling, aaaaaarrrrrgggghhhh!!! (Verder is hij trouwens toch wel aardig, hoor. Rik staat voor volgend jaar ook op zijn patientenlijst. Hoogtepunt van zo'n controle: het uitzoeken van een speeltje. Ehm, voor Rik dan, hè, voor mama is dat al jaren geleden verboden!)

En over tandjes gesproken: bij Rik groeit zijn gebidje gestaag! De teller staat inmiddels op zeven stuks, en de achtste tand is in aantocht! Zo te merken heeft hij er niet heel erg veel last van. Hij is af en toe wat chagrijnig, maar ja, dat was mama zelf ook deze afgelopen twee weken (en, eerlijk is eerlijk, daarbuiten ook weleens)!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten