moederen

Nu het net moederdag is geweest en ik er een jaar moederen op heb zitten, besef ik pas hoe zwaar het af en toe is. Maar vooral ook: hoe leuk! Het is geweldig om te zien hoe Rik de wereld om zich heen steeds meer gaat ontdekken. Maar dat geeft mama en papa meteen ook zorgen: als hij zich maar niet bezeerd, als hij maar niet ziek wordt, als er maar niks ergs met hem gebeurt... Het hoort er allemaal bij, maar af en toe is het best heftig!

Sinds Rik er is, is mijn dagindeling volledig anders. En die bleef ook veranderen het eerste jaar naarmate Riks ritme steeds aangepast moest worden van bijvoorbeeld alleen flesjes naar fruithapjes en meer. Nu hij een jaar is geweest en hij inmiddels "gewoon met ons mag meeeten", merk ik dat we steeds meer dezelfde dagindeling houden, en dat geeft ook weer wat rust. Nu nog van twee slaapjes op een dag naar een, maar dat komt nog wel. En tja, dan begint over een tijdje de eerste stapjes, het zindelijk worden...

Het valt me ook steeds weer op hoeveel mensen aan mij vragen wat ik er verder voor werk bij doe! Huismoeder zijn is blijkbaar niet genoeg. Als mijn antwoord dan is dat ik mijn kind opvoeden eigenlijk wel het belangrijkste werk vind dat er is, staan diezelfde mensen vaak met de mond vol tanden. Laat mij nou maar lekker van Rik genieten en er voor hem zijn. Deze tijd komt nooit meer terug en gaat toch al zo snel voorbij!