ingedaald?

Inmiddels ben ik bijna 32 weken zwanger (weer een belangrijke termijn) en heb ik nog steeds weinig puf. En dus was het alweer veel te lang geleden dat ik een bericht heb getikt. Maar om het goed te maken hier alsnog een uitgebreid verslag:

De gynaecologe was tevreden tijdens de laatste controle anderhalve week geleden. Mijn bloeddruk was beter dan de vorige keer en de echo zag er weer goed uit (ze kijkt onder andere naar het hartje, of het maagje en blaasje is gevuld want kindjes drinken van het vruchtwater en moeten dat dus ook weer uitplassen, de grootte van het buikje, de lengte van de beentjes en of er genoeg vruchtwater aanwezig is). Ze schatte Ukje twee op ongeveer 1500 gram en da's mooi gemiddeld!

Ik ben inmiddels ontzettend benieuwd of de kleine is ingedaald of anders is gaan liggen. Ik hoop het eerste... Sinds gisteren heb ik namelijk weer wat meer lucht en voelt het alsof Ukje twee wat lager in mijn buik ligt! Echt heerlijk, wat kan ik genieten van het beetje ruimte dat mijn longen nu weer hebben gekregen! Al voelt lopen en bewegen nu niet fijn onderin mijn buik, het is ook altijd wat...

Ik vraag me wel af hoelang ik dit nog volhou. Want hoewel het in gynaecologisch opzicht tot nu toe een prima zwangerschap is en ik er echt heel blij mee ben, vind ik het ook zwaar. Gedeeltelijk zal dat vast door de cf komen en mijn verminderde longfunctie. Maar ik heb ook gewoon last van zwangerschapskwaaltjes zoals kortademigheid en moeheid en blijf me een beetje verkouden voelen (hoewel de laatste infectie weer met succes de kop in is gedrukt). Wat mij betreft mag de kleine dus komen zodra het echt mag. Om me op te beuren, ahum, gaf de longarts aan dat ze al blij is als ik 36 weken ga halen. Tja, ze is in ieder geval realistisch. Duidelijk is dat hij in ieder geval niet langer in mijn buik blijft dan 38 weken vanwege de diabetes. We hebben afgesproken dat we het per week gaan bekijken. Het is nu snel steeds veiliger voor de baby om geboren te worden. Volgens de gynaecologe zal het kindje trouwens niet heel snel benauwd worden van het volzitten van de longen, wel als mijn saturatie onder de 95% zakt. Gelukkig kan ik die thuis meten en zit dat meestal wel goed.

Eind van de week mogen we weer kijken naar Ukje twee, leuk! Ik verheug me gewoon steeds op deze controles, da's wel anders als ik een longfunctie moet blazen bij de longarts... Natuurlijk is het altijd spannend maar ik voel de kleine goed en mijn buik groeit uit tot enorme proporties dus zijn de echo's echt een feestje tot nu toe! En laat ik nog maar even genieten van de echo's want de bevalling komt razendsnel dichterbij!!