waardeloos

Okee, ik geef het meteen maar toe: de laatste tijd ben ik echt waardeloos als familielid, vriendin of blogger... Geplande bezoeken worden uitgesteld of niet eens opnieuw gepland, mails wachten op antwoord en blogberichten laten op zich wachten. Ik wil het wel bijhouden maar het lukt even niet. Zwangerschap en winter gaan voor mij blijkbaar niet helemaal goed samen. Ik heb al weinig puf door de steeds dikker wordende buik, en het werd helemaal lastig toen er zich ook nog een buikvirus aandiende. Tenminste, ik denk dat het dat was. Ik heb in ieder geval een week lang vooral last gehad van flinke maagkrampen (voordeeltje: kon ik alvast leren puffen voor de bevalling)... Het buikvirus werd meteen opgevolgd door (weer) een flinke verkoudheid die weer resulteerde in een kuur en een meer dan waardeloze longfunctie (die weer zorgde voor een paar flinke huilbuien, bleh). Ik voel me nog steeds belabberd en hoop dat de tablettenkuur aanslaat (ik heb er inmiddels al zoveel achter de kiezen deze zwangerschap dat ik serieus bang ben dat het minder zal aanslaan). Van de week heb ik weer contact met de longarts, als ik niet opknap, zal het toch een ziekenhuisopname moeten worden en een infuuskuur. Tja, al met al heb ik het even helemaal gehad.

Ik laat me nu verwennen door mijn moeder terwijl ik ondertussen baal van de kou, want ik ben ook nog eens een enorme koukleum. Het enige leuke aan deze tijd is dat er geschaatst kan worden maar dat laat ik dit jaar met deze dikke buik natuurlijk aan me voorbij gaan. Wat mij betreft mag de lente beginnen! En voor iedereen die wacht op een teken van leven van mijn kant: sorry! Misschien kunnen we het inhalen in de lente (of zomer, of ...)?