binnenkort grote broer

Inmiddels lijkt Rik heel goed te beseffen dat hij een klein broertje krijgt. Of in ieder geval dat er een baby in aantocht is. Hij heeft een nieuwe kamer (met het niet onbelangrijke detail dat hij ook een nieuw dekbedovertrek met auto’s erop heeft gekregen) omdat in zijn oude kamertje de baby gaat slapen. En mama heeft een dikke buik omdat er een baby in zit die nog even moet groeien en daarom kan ik hem nu niet dragen.

We hebben hem uitgelegd dat het nog even duurt en dat dan de dokter de baby eruit haalt (da’s ook wel ongeveer waar). En dat is in het ziekenhuis dus volgens Rik moet mama dan ook naar de wc. Inderdaad, dat moet ik nu ook steeds voor de controles, en erna... Omdat Rik met oma dan ook meegaat, levert dat nog weleens grappige taferelen op. Zo kwam ik pasgeleden van het toilet af naast een (natuurlijk op dat moment) vol restaurant, toen Rik hardop moest vragen of mama nou een poepje had gemaakt. Toen ik dat zachtjes ontkende was de iets te luide conclusie dat ik dan vast wel een plasje had gedaan...

Een andere keer toen ik terug kwam van een korte controle bij mijn lieve internist, vroeg hij in een (natuurlijk weer) volle wachtruimte of mama de dokter nog moest betalen. Tja, in de winkel moeten we tenslotte ook altijd afrekenen.

Tijdens de bezoekjes aan de gynaecoloog mag Rik altijd mee naar binnen en kijkt hij vol plezier mee naar de baby die ‘in de computer’ bij de dokter te zien is (al vraag ik me af of hij er iets van kan maken, ik weet soms al niet waar ik naar kijk). En hoort hij dat het hartje van de baby ‘tik, tak, tok’ doet.

En eindelijk wilde hij ook met mama op de foto. Dat leverde meteen een leuke buikfoto op na 34 weken zwangerschap: