middagje ziekenhuis

En zo zaten we opeens gistermiddag in het ziekenhuis... Omdat ik me zaterdag al niet helemaal lekker voelde en gisterochtend opnieuw misselijker was, me licht in het hoofd voelde en ik opeens dikkere enkels had, besloten we toch maar te bellen met de afdeling Verloskunde. Want door de artsen was me al eerder op het hart gedrukt dat ik echt moest bellen bij twijfel. En we twijfelden omdat ik me niet heel erg ziek voelde maar omdat deze symptomen ook zouden kunnen passen bij zwangerschapsvergiftiging. En door het piekeren daarover ging ik me natuurlijk ook niet bepaald beter voelen. Omdat het zondag was, kwamen we terecht op een verloskamer. Ik moest meteen urine inleveren (eiwitten in de urine wijst op zwangerschapsvergiftiging) en er werd bloed geprikt. Ook werd er een CTG gemaakt om de harttonen van het kindje te registreren en eventuele weeën.

Gelukkig bleek na ruim een uur dat mijn bloed en urine prima waren en ook was de arts heel tevreden over het CTG. Wij zagen nogal wat wisselingen in de hartslag van onze jongen en maakten ons daar zorgen om, maar gelukkig bleek dit juist heel goed te zijn. De arts kon ons verder geruststellen dat er niets op wijst dat het kindje het benauwd heeft door mijn beperkte longfunctie.

Waardoor ik me dan wel zo voelde, weten we niet. Misschien heb ik teveel gedaan afgelopen week omdat ik me juist best fit voelde of heb ik een verkoudheid onder de leden (hoewel dat nu niet zo voelt)? Omdat de dienstdoende gynaecoloog me ook kent via de poli, heeft hij meteen onstekingswaarden in mijn bloed laten testen, ook die waren laag. Al met al konden we opgelucht weer naar huis aan het eind van de middag, na mijn excuses aan de arts omdat ik vooral niet zeurderig wil overkomen. Met alles wat meespeelt, vond hij het juist goed dat we contact hadden opgenomen en dat ik er op moet vertrouwen dat het ziekenhuis er ook voor me is om mijn zorgen weg te nemen. Fijn, zulke lieve woorden!

Het was trouwens de derde keer dat ik op een verloskamer lag zonder te bevallen. Twee keer lag ik er tijdens de zwangerschap van Rik; tijdens een flinke infectie rond 23 weken en een dag voor de geplande keizersnee om wederom een CTG te laten maken op verzoek van de gynaecoloog. Tja, inmiddels hoop ik dat vier keer scheepsrecht is en dat als ik er de volgende keer lig, ik de kamer mag verlaten na een gezonde zoon ter wereld te hebben gebracht!