Slecht nieuws: morgen moet ik voor een paar weken inchecken bij Dekkerswald. Ik blijf maar antibiotica nodig hebben na een verkoudheid en da's nou net het probleem: ik ben de laatste tijd veel te vaak verkouden. Dat ligt trouwens niet aan Rik (iedereen roept altijd dat het ligt aan een kindje in huis, maar Rik is, behalve vorige week, nog maar heel weinig ziek geweest) maar om mij heen zijn nu ook zoveel mensen verkouden, ik kom er gewoon niet onderuit. Ik weet alleen even niet meer wat ik moet doen om uit die cirkel te komen en de bacteriën die dan iedere keer opspelen moeten nu ook maar eens extra flink aangepakt worden, dus morgen gaat er (hopelijk) een infuus in. En ik hoop ook dat we in het ziekenhuis kunnen nagaan waar het nou steeds mis gaat, en er iets aan kunnen veranderen. Al heb ik al wel een vermoeden: ik sport vrij weinig de laatste tijd waardoor mijn conditie achteruit gaat en ik dus vatbaarder ben geworden voor alle virussen. Maar ja, iedere keer als ik de draad weer net heb opgepakt, dient het volgende virus zich al weer aan met alle gevolgen van dien, en kan ik weer helemaal opnieuw beginnen.
De opname is dus ook wel nodig, en ik sta er ook wel achter. Vandaag heb ik een extra controle gehad en die was ronduit slecht. En ik ben dat moe en ziek voelen ook zo zat! Maar wat is het moeilijk om Rik achter te moeten laten bij zijn opa en oma, snif, snif!
Hopelijk kan ik er een laptop regelen, dan volgt er meer nieuws.
Ha lieve Eri!
BeantwoordenVerwijderenHier ook maar even een reactie, want ik weet niet waarop je eerder incheckt: je mail of je blog... Heel, heel, heel veel sterkte meis, je doet er echt goed aan die bacteriën nu eens stevig aan te pakken!! Een erg moeilijk besluit, want je moet er toch je gezinnetje voor achterlaten... maar het komt echt allemaal goed! Beterschap en een dikke knuffel,
Mariska
heey
BeantwoordenVerwijderenwat vervelend dat de bacteriën maar blijven komen. hopelijk kunnen ze er wat aan doen.
lijkt me inderdaad lastig als je je gezinnetje achter moet laten thuis.
je zult nu wel mooi uitzicht hebben ( al die gekleurde bomen daar) als je tenminste aan de goede kant licht.
beterschap en hopelijk knap je snel weer op
Het is kiezen tussen twee kwaden voor je gevoel hè?
BeantwoordenVerwijderenAl hoop ik dat je minstens net zo opknapt als ik deed met mijn infuuskuur en je er daarna weer volop tegenaan kunt. Rik (en je grote lief) moeten missen is natuurlijk 1000 keer niks maar met een zieke mama/ vrouw schiet het ook niet op.
Kop op, hou je goed in Dekkerswald dan ben je voor je het weet weer thuis.
Enne, als je je tijdelijke adres vermeldt... :-)
Oh ja, hebben ze daar geen laptops van FOK? Moet je gewoon naar vragen hoor! En anders zelf even contact opnemen met Fred (Rill) of Hans (van Roon).
Beterschap en liefs,
Irène
Ahhh wat bálen zeg! Hoop je snel een kaart te kunnen sturen. En wat moeilijk om rik thuis te laten, maar die wordt nu natuurlijk wel gruwelijk verwend door opa en oma (vindt ie vast vre-se-lijk ;) ). Probeer vooral ook lekker uit te rusten. En kun je misschien eerder naar huis met thuis-infuus? Ik heb dat nooit gehad hoor, maar hoop dat t wel kan.
BeantwoordenVerwijderenSterkte! Petra
Ha Erika,
BeantwoordenVerwijderenBleeeeh, wat vervelend voor je. Maar ja, er is geen andere keus.
Ik weet nog dat ik voor het eerst als moeder naar het ziekenhuis moest voor IV, 3 weken (ook in Nijmegen destijds, maar nog in het Radboud): ik vond het ook zo erg om mijn dochters (toen 3 en 6) achter te laten.... Maar ja....Het heeft wel geholpen destijds.
Veel sterkte en vermeld je adres !
Elly
He wat balen! Maar het is voor een goed doel, namelijk dat je heerlijk opknapt, dat kwakkelen is toch ook niks. Vervelend he, al die verkouden mensen overal, ik word er soms ook gek van ;-) (ach kunnen ze ook niks aan doen)
BeantwoordenVerwijderenBeterschap!
Liefs van Sandy
Hey Erika,
BeantwoordenVerwijderenInderdaad erg balen om te horen. Je weet wij zorgen wel voor de "mannen". Het is voor een goed doel / einde dus hou vol!!!
De laptop voor je is onderweg!!! Dus geen nood, ik regel er wel eentje voor je...
Heel veel beterschap en succes. En we zien elkaar weer snel.
Martijn en Agnes