23 weken zwanger

De kerstdagen zitten er weer op en dat betekent daarna elk jaar weer extra sprayen en sporten. Want het vernevelen schiet er vaak bij in tijdens de feestdagen, evenals bewegen. En al dat stilzitten en eten zorgt er ook voor dat mijn darmen meedoen aan de feestvreugde en vergeten welke taak ze eigenlijk hebben...

Om de kerstdagen goed af te sluiten, had ik vanmorgen meteen maar twee afspraken in het ziekenhuis staan. (Waar zat ik in vredesnaam met mijn gedachten toen ik dat plande, alsof ik helemaal vergeten was hoe brak ik me meestal voel na die dagen?) Gelukkig maakte de controles veel goed, want als eerste kon ik mijn internist blij maken met mijn volgekrabbelde diabetesdagboek. Inmiddels lijkt het erop dat mijn insulinebehoefte wel wat toeneemt, maar dat is heel normaal in de tweede helft van een zwangerschap. En daar hebben we dan ook het pompje op aangepast. En vervolgens was de gyneacoloog zeer tevreden! Mijn bloeddruk was goed en de zwangerschap verloopt tot nu toe 'volgens het boekje'. Het kindje doet het goed, er was voldoende vruchtwater te zien op de echo en mijn buik was goed gegroeid:

Okee, zelf voel ik me af en toe een wandelende kerstbal... Want naar mijn idee heb ik al een behoorlijke buik voor een zwangerschap van 23 weken. Gelukkig vond de gyneacoloog die niet abnormaal. En het kan best zijn dat ik mijn cf-hoestje de schuld kan geven van mijn naar voren groeiende buik: daardoor blijven namelijk de buikspieren krachtig zodat die minder ruimte geven aan de zijkant. Hoezo sporten, gewoon effe flink kuchen en ik heb mijn training ook weer ingehaald!