opluchting

Het lijkt weer een stukje beter te gaan! Pfff, wat ben ik opgelucht, zeg!! Ik zag de bui namelijk al helemaal hangen. Maar gelukkig worden mijn longen weer rustiger en is de pijn weg. Ik heb het idee dat ik op tijd met antibiotica ben begonnen (met in het achterhoofd dat in een zwangerschap een infectie veel sneller kan verergeren), waardoor die de piek van de infectie heeft kunnen opvangen. En verder probeer ik zoveel mogelijk zooi uit mijn longen te krijgen door goed te sprayen en op te hoesten en... te sporten (jawel, ik kan het echt).

Woensdag heb ik nog contact gehad met mijn longarts, die ook vond dat ik goed had gehandeld door zo snel te reageren en dat ik er van uit mag gaan dat de kuur werkt. We hebben afgesproken dat ik na de kerst nog even bel. Als ik me dan goed voel, maak ik de kuur af en doen we verder niets. Wat er ook uit de kweek komt. Voel ik me niet goed genoeg dan buigt de arts zich over de uitslag van de kweek om te kijken of er nog een andere kuur moet volgen.

Ik ben tevreden over hoe alles dit keer is verlopen. Ik heb zelf snel gehandeld (ik wil het namelijk allemaal nog weleens te lang afwachten), maar ik vind ook dat Dekkerswald goed heeft gereageerd. Niet in de laatste plaats door de begripvolle cf-verpleegkundige. Hopelijk loopt het deze keer dus met een enorme sisser af en rest me niets meer dan verder opknappen. En ondertussen ga ik even genieten van mijn 'overwinning'!