belachelijke longfunctietest

Afgelopen dinsdag was het weer tijd voor een controle bij de longarts, inclusief longfunctietest. Nu ik zwanger ben, moet ik uit voorzorg vaker komen. En oh, wat had ik er weer eens geen zin in. De moed zonk me helemaal in de schoenen toen bleek dat dit keer de bodybox voor mij geboekt was. Waarom? Geen flauw idee, daar zit ik anders nooit. En de metingen van de bodybox waren ook niet nodig, alleen het blaasinstrument zelf. Ik mocht ook niet in een andere kamer blazen. Het zal wel met meerdere cf-bezoeken op een dag te maken hebben, denk ik. Voor de leken, dit is een bodybox:

Het leek me al niet gunstig voor de uitslag om me nu met dikke buik in dat hokje te moeten proppen. De paniek sloeg lichtelijk toe toen ook nog bleek dat mijn 'favoriete' mondstuk (die waar je je lippen omheen kunt doen waardoor het ding veel beter in je mond blijft zitten) er niet was en ik dus genoegen moest nemen met een plastic rond pijpje. Ik had gewoon moeten weigeren, al wetende dat het niks zou worden op deze manier. Maar neuh, waarom dacht ik nou toch maar een poging te moeten doen??? Het werd dus drie keer niks, een paar keer raakte ik het mondstuk kwijt bij het harde uitblazen en een andere keer voelde ik er lucht langs ontstnappen. En toen ik ook nog eens met een welgemikte schop in mijn blaas uit mijn concentratie werd gehaald, had ik er echt mee moeten stoppen.

Nou zal een zwangerschap een longfunctie meestal bepaald geen goed doen (al is het tijdelijk), op deze manier leek het he-le-maal nergens op! En tja, de uitslag viel de longarts dan ook tegen, al heb ik niet eens meer naar de cijfertjes gevraagd om te voorkomen dat ze me toch nog teveel van mijn stuk brachten (da's niet gelukt, trouwens, thuis kwamen uiteindelijk toch nog de tranen). Volgens mij vond ze het vooral smoesjes die ik aandroeg, ze zag natuurlijk ook alleen de uitslag en niet de manier waarop er geblazen is. Weg is mijn vertrouwen weer in het onderzoek, en ik had er al zo'n hekel aan! En dat terwijl ik me eigenlijk best redelijk voelde. Volgens de longarts moet ik strenger voor mezelf worden wat betreft sporten, mijn eeuwige stuikelblok. Nou, dan zal ik ook maar eens strenger worden wat betreft longfunctie blazen. De volgende keer dus geen bodybox en mijn oude vertrouwde mondstuk, anders gaat het niet door. Hopelijk hou ik mezelf daar dan ook aan!