Het is heel belangrijk als cf-er om een kinderwens eerst te bespreken met het cf-team. Een goede voorbereiding is in mijn ogen cruciaal. Nadat we onze beslissing hadden genomen, had ik binnen een paar weken toch al een afspraak bij mijn longarts staan. En dat werd meteen de eerstvolgende stap, want als zij “nee” zou zeggen, zou het wat ons betreft ophouden. Met lood in de schoenen ging ik er naartoe. Bang dat mijn arts zich zou afvragen of we nou helemaal gek waren geworden om ook maar over een tweede kindje na te denken. Maar ze reageerde juist positief. Ze vond het uiteindelijk onze beslissing en dat is heel mooi, maar wij vonden haar advies wel heel erg zwaar meewegen. Gelukkig was ze van mening dat ik een zwangerschap met mijn longfunctie wel aan moest kunnen. En ook bleek dat die helemaal niet veel was gezakt na mijn eerste zwangerschap! Iets wat ik altijd wel dacht. Misschien was dat dan toch de angst daarvoor die me parten speelde?
De volgende stap was Frank te laten testen op dragerschap. Voor de komst van Rik hebben we dat bewust niet gedaan, een kindje was hoe dan ook welkom. Maar met een gezonde zoon leek ons een tweede kindje met cf uiteindelijk niet in het belang van mij en van Rik. Dus wederom zou het voor ons ophouden als Frank toch drager bleek. Maar we kregen goed nieuws.
Daarna was de internist aan de beurt. Mijn bloedwaardes waren al laag genoeg en met het pompje zou de diabetes heel goed in te stellen zijn voor en tijdens een eventuele zwangerschap. Geen bezwaren dus.
En ook de Maag-lever-darm-arts had geen bezwaar.
Op dus naar de IVF-poli. Van de fertiliteitsarts mochten we beginnen met de behandeling als alle voorbereidingen getroffen waren.
Gewapend met mijn medicijnlijst heb ik iedere arts gevraagd er een blik op te werpen en dus staat het ding inmiddels vol met (soms niet echt leesbare want het blijven artsen) aantekeningen en ook de apotheek heeft alles nog eens nagekeken zodat alles wat ik gebruik zwangerschapsproof is. Een paar medicijnen en vitamines hebben we tijdelijk laten vervallen of vervangen. Belangrijk was daarbij de gedachte om niet te snel vanalles achterwege te laten want soms schaadt de behandeling van de aandoening het ongeboren kindje minder dan de aandoening zelf.
En toen was er dus zomaar opeens in een mum van tijd groen licht!
En dat geeft toch weer dat het stabiel is met jou. Ook fijn dat je lichaam een zwangerschap aan kan.
BeantwoordenVerwijderenwouw super.
BeantwoordenVerwijderensucces !!!